post

Buzón Rebelde 32

Publicouse o ógano de difusión da CGT da Coruña en Correos e xa vai polo número 32. Neste número o tema máis importante é o COVID-19 e a desidia de Correos para preservar a saúde dxs traballadorxs. Denúnciase o incremento de casos (13 vencellados ao CTA) e faise unha exposición pormenorizada da situación. Explícase que a máscara por si soa non é suficiente e dase conta do malestar na UR3 con folga incluída. Infórmase dos recortes enRibeira e Oleiros e se reclama respeito e a fin dos malos modos por parte das xefaturas de equipo. Denúnciase o cinismo da empresa con respecto ás distanzas de seguridade e faixe un chamamento á participación activa na prevención nos postos de traballo.

Un número moi interesante que se pode ler ou descargar picando nas ligazóns de embaixo.

Sección Sindical de CGT en Correos – A Coruña

 

post

CGT CHUAC denuncia as medidas de prevención de riscos laborais para xs traballadorxs ante a pandemia

Tras trabajar casi sin medios durante la declaración del estado de alarma por la pandemia del coronavirus, y mientras hacemos frente a un peligroso aumento de contagios en el área sanitaria de A Coruña y Cee, el servicio de prevención de riesgos laborales del CHUAC desprotege a sus trabajadorxs, especialmente a los servicios menos visibles para la población.

El pasado mes de julio, la Xunta de Galicia llevaba adelante la polémica iniciativa de invertir la friolera de 5 millones de euros en unos bonos para gasto turístico del personal sanitario y sociosanitario que prestó sus servicios durante el estado de alarma. Más allá de opiniones personales, la cifra podría indicar que hay fondos suficientes para invertir en la sanidad pública, y más concretamente en el aún peligroso y no controlado SARS-CoV-2. Sin embargo, el sindicato CGT CHUAC constata que existen aún graves carencias en la prevención del contagio entre el personal del hospital, especialmente en los servicios de Cocina y Lavandería, probablemente los menos visibles para lxs pacientes ingresadxs o atendidxs y sus acompañantes.

Además de la caótica situación de los vestuarios de todo el hospital, donde no se utiliza el reglamentario sistema de doble taquilla, por lo que ropa de casa y trabajo del personal se guardan juntas intercambiando todo tipo de microorganismos, en los servicios de Cocina y Lavandería se  entrega una única mascarilla quirúrgica por trabajador/a y día, a pesar de que el tiempo máximo de vida útil en condiciones óptimas es cuatro horas. Así trabajan las siete horas de jornada laboral, de manera al final de la jornada lxs trabajadorxs están “protegidas” con unas mascarillas que han perdido capacidad de proteger a lxs demás frente al coronavirus, y peligrosamente expuestxs al autoinfectarse por el contacto constante con las propias bacterias exhaladas por su boca y narizcon  el añadido de que muchas de sus tareas no se pueden realizar manteniendo la adecuada distancia interpersonal con sus compañerxs.

En el servicio de cocina, además, lxs trabajadorxs continúan expuestos al riesgo de contagio, y por tanto, transmisión del COVID-19 por la ausencia de medidas adecuadas y guantes de protección para virus al entregar y recoger las comidas en planta y al vaciar los restos de comida de pacientes que han contraído la enfermedad.

Tras la nula respuesta ante las solicitudes remitidas al Servicio de Medicina Preventiva y Salud Laboral, CGT CHUAC ha denunciado esta situación a Inspección de Trabajo.

Si no cuidamos a lxs trabajadorxs, no podemos cuidar a la comunidad.

Sección Sindical de CGT no Chuac-A Coruña

 

post

A seguridade segue sen estar garantida en Navantia

A paralización da factoría onte demostrou o que a CGT vén mantendo dende o reinicio da actividade: A SEGURIDADE NON ESTÁ GARANTIDA.
O martes 19 pola tarde, o comité estimou que non había condicións de prevención e decidiu paralizar a actividade ó día seguinte. O mércores 20 non se traballou.
Se o martes non se daban as condicións e o mércores non se traballou, incluída a limpeza, ¿COMO É POSIBLE QUE O COMITÉ DECIDISE QUE HOXE SI HAI CONDICIÓNS PARA TRABALLAR?
Só coa acción de onte, a empresa xa accedeu a aumentar o persoal de limpeza, máis do que se conseguiu en cinco semanas de debates coa empresa no Comité de Emerxencia sobre deficiencias, propostas, medidas, etc.
Imaxinémonos o que se podería lograr se por parte do comité de empresa se elaborase un plan de acción debatido cos traballadores e con obxectivos concretos.
A CGT opúxose na permanente de onte á noite a que hoxe se retomase a actividade. A nosa proposta foi a seguinte:
1) Para que haxa o reingreso de traballadores, primeiro teñen que estar garantidas as condicións de seguridade.
2) Esas condicións pasan por facer investimentos en recursos materiais e humanos concretos, ó que Navantia se resiste.
3) Establecer un plan de loita sindical para que os traballadores/as non paguemos os pratos rotos desta crise.

A LOITA É O ÚNICO CAMIÑO !

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Primeiro a prevención, despois a produción [Navantia]

O 20 de abril, un cento de traballadores do AAOR-1 foron obrigados a empezar a traballar. Dende aquela, o número de persoas na factoría vai aumentando progresivamente, aumentando tamén os problemas de seguridade.

Ante isto, o comité de empresa transmitiulle hoxe á dirección tres cousas:

  1. A esixencia de limitar ó número de traballadores ós que entraron o venres pasado mentres non se garante o cumprimento do protocolo.
  2. A dirección debe dar unha resposta antes das 20:00 h.
  3. En caso de non aceptar a limitación, o comité impedirá mañá que se traballe.

En abril, a CGT opuxémonos ó reinicio da actividade por considerar que non se daban as condicións. A realidade confirma esa postura. Por iso, aínda que apoiamos a proposta do comité porque nos parece un paso na dirección correcta, tamén dixemos que se queda curta. Os problemas só apareceron a raíz das 200 persoas máis que entraron onte pola mañá respecto ó venres? Por suposto que non. Por iso a nosa proposta é voltar á situación anterior ó 20 de abril e garantir a adaptación das instalacións antes de chamar a traballar a ninguén.

Sabemos que hai compañeiros/as que poden dicir que están a perder moitos cartos porque levan moito tempo nun ERE. Pero non deberíamos aceptar que a presión económica nos obrigue ós traballadores a ter que traballar sen as condicións axeitadas.

Nesta situación, o deber dos sindicatos de clase é reivindicar que os beneficios amasados polas empresas durante todos estes anos sirvan agora tanto para garantir os salarios dos traballadores/as (que somos os que xeramos eses beneficios) como para tomar tódalas medidas preventivas necesarias fronte a pandemia (máis planteis de limpeza e de prevención, máis medios, máis epis de calidade…).

NIN ERTES NIN ERES!

QUE OS CAPITALISTAS PAGUEN A CRISE !

A SAÚDE NON SE VENDE, DEFÉNDESE !

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

CGTe CIG denuncian a Navantia na Inspección

O reinicio da actividade en Navantia comezou a segunda feira 20 de abril.

Por imperativo legal, o reinicio estivo supeditado á elaboración dun protocolo coas medidas preventivas e hixiénico- sanitarias destinadas a evitar infeccións de covid-19 dentro da factoría.

Malia o tempo transcorrido, tódolos días segue a haber incidencias, especialmente relacionadas coa hixienización das instalacións.

Noutras palabras: O PROTOCOLO NON SE ESTÁ A CUMPRIR

Malia isto, a dirección de Navantia está empeñada en aumentar o número de traballadores/as na factoría, antepoñendo as razóns produtivas á saúde dos traballadores/as.

Estamos xa na cuarta semana do proceso de reinicio. Esta situación non é aceptable.

Na xuntanza da permanente do comité de empresa celebrada o sábado pasado plantexouse que o comité denunciase a situación na Inspección de Traballo. Pero a proposta non tivo o apoio doutros sindicatos.

Por este motivo, as seccións sindicais da CIG e da CGT presentamos unha denuncia conxunta, que esperamos axude a corrixir as deficiencias que observamos acotío.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Navantia: os traballadores non somos gando

Navantia leva tres semanas nas que, cuns 300 traballadores, o experimento de reinicio da actividade está sendo desastroso:

1) Non hai recursos económicos para garantir a reactivación, e isto redunda en escaseza de EPIs e nunha hixienización totalmente insuficiente. Ata tal punto que se “suxire” a reutilización das máscaras durante 5 días, o hidroxel desinfectante é escasísimo e as taquillas, duchas (a empresa cuestiona incluso a necesidade da súa limpeza entre usos) e aseos non se hixienizan axeitadamente. Isto último queren resolvelo xuntando ós traballadores en menos taquillas, no canto de reforzar o servizo de limpeza.

2) A desidia por parte da dirección é escandalosa:
– Non está a impulsar a implantación do protocolo. Esta responsabilidade recae sobre xefes, encargados e traballadores, que fan o que boamente poden.
– A inmensa maioría dos problemas identificados seguen sen resolverse. Cousas tan sinxelas, pero importantes, como as fontes de auga seguen clausuradas tres semanas despois de que o denunciásemos.

O clasismo da dirección cara ós traballadores, especialmente da IA, é inadmisible. Un exemplo: para a reorganización das taquillas xa decidiron que van abrilas e meter o contido das mesmas en bolsas que identificarán e trasladaran ás diferentes empresas auxiliares. No caso dos traballadores da principal están a pensar que facer porque saben que este comportamento pode xerar malestar.

Neste contexto, a dirección decideu meter ó 50% da plantilla ó longo da vindeira semana. ¿Poden ser máis irresponsables? Claro que poden. A pesar de que tanto a lei como os protocolos internos dan preferencia ó teletraballo fronte ó traballo presencial, a empresa chamou a moitos traballadores que estaban a teletraballar, a outros que poderían teletraballar pero que non o fixeron porque a empresa non lles proporcionou os medios e incluso a traballadores especialmente sensibles (TES).

Para as empresas, principal e auxiliares, nin sequera somos números. Os únicos números que coñecen, os que realmente lles importan, son os dos balances contables. Para eles somos unha masa á que explotar. Se un morre, outro o reemplaza, e problema resolto. Se isto pasa nunha empresa pública, ¿que non pasará nas privadas?

Obviamente, sabemos que hai unha presión para que se reinicie toda a actividade, tamén en Navantia. Presión que o goberno, lonxe de combater, está a alentar: prolongando os ERTE ou calando sobre os beneficios das empresas e sobre a necesidade de nacionalizar a economía.

CGT en Navantia veu denunciando todo isto no noso boletín, en comunicados e nas reunións coa empresa nas que participamos. Por tanto:

  1. Responsabilizamos á dirección de Navantia, ós empresarios da IA e a aqueles sindicatos que, por acción ou por omisión, avalen esta reactivación, por non facer nada e permitila.
  2. Como demostra a historia do movemento obreiro, a única linguaxe que entenden as empresas é a da loita. O comité, que leva desaparecido dende o inicio da pandemia, ten que reunirse esta fin de semana de forma urxente e decidir que vai facer o luns.

A proposta da CGT e que o comité ten que estar nas portas para cortar de raíz esta reactivación que non conta coas garantías necesarias.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

 

post

As traballadoras de asistencia domiciliaria, abandonadas pola Xunta

La CGT de A Coruña denuncia que la Xunta de Galicia no está realizando pruebas de detención del Covid-19 a las trabajadoras de asistencia a domicilio que han estado en contacto directo con algún usuario/a que ha dado positivo. Siendo la cuarentena la única medida preventiva.

          La Xunta de Galicia deniega las pruebas a pesar de que los propios/as medicas/os de atención primaria las solicitan. La CGT considera una grave vulneración del derecho a la salud de estas profesionales.

          Cabe recordar que este colectivo de trabajadoras soportan unas condiciones laborales de precariedad, debido a contratos a tiempo parcial y temporales; falta de medios para asistir a las personas dependientes y bajos salarios. En una misma jornada laboral acuden a diferentes domicilios. La falta de pruebas de detención no solo es un riesgo para la salud de la propia trabajadoras sino también para el resto de personas que asisten.

          Desde la CGT exigimos que ante un caso de riesgo evidente como el mencionado, se deben de practicar todas pruebas oportunas para garantizar la salud de las trabajadoras y las personas que las rodean.

Comité Local de la CGT de A Coruña

 

post

Teleperformance A Coruña: nota do Comité de Empresa

O Comité de Empresa de Teleperformance Coruña denuncia que a empresa está aproveitando a crise sanitaria do Covid-19 para explotar ó persoal.
Teleperformance dende A Grela, é unha empresa de Contact Center, que ocupa a máis de 800 empregadxs dando servizos a grandes multinacionáis tanto de telecomunicacións , enerxéticas e outros servizos.
Teleperformance nesta crise está demostrando a súa incompetencia e falla de inversión para implementar o teletraballo. Impoñen un documento para o mesmo, non consensuado nin negociado coa RLT, na que xs traballadorxs son xs responsábeis de todo, incluso tendo que poñer os seus propios equipos, conexións a internet i electricidade sen coste algún para a empresa. A indecencia de Teleperformance chega ata tal punto que pretenden meter man no peto dxs traballadorxs ameazando con realizar descontos en mómina polas incidencias nas conexións dxs axentes, aínda
cando recoñecen que o centro de Coruña non estaba preparado tecnolóxicamente para que estxs puidesen traballar dende a casa.
Por se isto fose pouco, Teleperformance, alengando reducir costes para non aplicar outro tipo de medidas, chantaxea ós seus empregadxs para que soliciten excedencias, reduzan xornadas ó 100%, adianten vacacións ou compensen horas a fururo, coa correspondente perda adquisitiva que
lles supón xs traballadorxs.


DENDE O COMITÉ DE EMPRESA EMPRENDEREMOS TODAS AS ACCIÓNS LEGÁIS NECESARIAS EN DEFENSA DOS DEREITOS DE TODXS XS TRABALLADORXS.

 

post

Reactivación de Navantia: razóns económicas, non sanitarias

Se houbese que utilizar unha soa palabra para definir a situación da pandemia sería INCERTEZA. Hai demasiadas cousas que non están claras, hai demasiadas cousas que non se saben.

Hai persoas infectadas que non presentan síntomas; non se sabe se a superación da doenza deixa inmunizado ou non, nin canto tempo dura esa posible inmunidade; hai problemas co material de protección, tanto de cantidade (falta de material) como de calidade (material defectuoso, como as máscaras que se tiveron que retirar estes días e que estaban sendo usadas incluso nas ucis)…

¿Como se vai controlar a entrada nos centros de traballo de posibles infectados asintomáticos? ¿É ético consumir epis para fabricar coches ou barcos cando os traballadores e traballadoras dos sectores que si son esenciais denuncian acotío a falta de medios de protección?

A reanudación das actividades económicas non esenciais non responde a criterios sanitarios. De feito, os expertos médicos opinan que é precipitada, que o é, como demostra que sigamos en estado de alarma.

Por tanto, A CGT SEGUE OPOÑÉNDOSE Á REANUDACIÓN DA ACTIVIDADE EN NAVANTIA, CON PROTOCOLO OU SEN PROTOCOLO. Non é unha cuestión de cubrir expediente, senón de que na actual situación sanitaria da sociedade entendemos que todo actividade económica non esencial implica un risco inxustificado de propagación do coronavirus, por moitos protocolos que haxa ou por moi perfectas que sexan as medidas que conteñan. ¿Por que implica tal risco? Porque unha cousa son os protocolos e outra a realidade.

1) Tanto na IA como na principal xa houbo casos de indicacións para que se reutilicen as máscaras dun día para outro, a pesar de que as prescricións de uso din que deben desbotarse ó remate de cada xornada laboral.

2) O xoves coñeceuse que estaba infectada a muller dun traballador de compañías que estaba traballando en Navantia-Ferrol, o que o cataloga como posible contaxiado. Cantos máis traballadores haxa na factoría, máis probabilidades haberá de que un infectado asintomático ou un infectado ó que aínda non lle apareceron os síntomas contaxie a outra persoa.

3) Tamén o xoves, atopouse a catro traballadores dunha compañía metidos sen epis nun espazo diminuto que violaba tódalas normas de separación física entre persoas.

E isto antes de que empece a recuperarse en serio a actividade. ¿Están os traballadores da IA en condicións de negarse a traballar, de esixir epis, etcétera? ¿Que garantías teñen de que non van sufrir represalias laborais se non fan o que quere a súa empresa? Ningunha.

A reanudación das actividades económicas nonesenciais responde ás presións da CEOE. O ano pasado, as empresas do Estado español tiveron uns beneficios de medio billón de euros. Isto significa que gañaron case 1.370 millóns de euros diarios. Por iso queren que se reanude a actividade xa. Todo o demais non lles importa.

Os beneficios son o único que lles preocupa ós empresarios, incluídos os da Industria Auxiliar de Ferrolterra, como deixa claro o seu patético comunicado de onte, no que afirman que están preocupados por se esta situación lles obriga a facer fronte a sancións. ¡Teñen unha cara que a pisan!

Se lles impoñen sancións, será porque violan a lei. E quen viola a lei comete un delicto, ou sexa, é un delincuente. ¿E os delincuentes non deben ser sancionados? ¿Ou iso só é cando un morto de fame rouba unha galiña?

É máis, os empresarios que violan os dereitos dos seus traballadores/as non só deberían ser multados, senón que se lles debería prohibir a actividade empresarial, igual que a un cargo público condenado por corrupción se lle pode prohibir presentarse ás eleccións.

Outra cousa que esta pandemia está poñendo de manifesto é a completa falsidade do discurso ideolóxico sobre a maior eficiencia da xestión privada sobre a xestión pública, como se ve nas residencias da 3ª idade ou nos hospitais privados: cando se trata de poñer a man para que a Administración lles solte subvencións, son os primeiros; cando aparecen problemas serios, piden que o Estado se faga cargo dos seus establecementos, que eles están para gañar cartos, non para gastalos.

Algúns presentan os empresarios como imprescindibles e os “benefactores” da sociedade polos postos de traballo que “crean” e as doazóns caritativas que fan. Pero se crean emprego é porque lles convén; en canto deixa de convirlles, todo o mundo á rúa. E esas doazóns non compensan non de lonxe os impostos que deixan de pagar e, en calquera caso, son unha esmola porque representan unha parte insignificante dos seus beneficios anuais de 500.000 millóns.

Os empresarios son prescindibles. Os imprescindibles somos a clase traballadora, como tamén está a poñer de manifesto a pandemia: persoal sanitario (non só médicos e enfermeiros, tamén celadores, cociñeiras, limpadoras…), persoal da recollida de lixo, caixeiras de supermercados…, persoas que realizan un traballo de valor incalculable, pero que na gran maioría dos casos teñen un contrato precario e un salario de miseria que non chega nin ós 1.000 € mensuais.

E mentres, os empresarios que xestionan eses servizos —que onte eran públicos e hoxe son privados por decisión do PP ou do PSOE— facéndose de ouro a costa do sangue, o suor e as bágoas alleas.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol