post

CGT y La Campana: Homenaje a la compañera Estrella

El pasado 3 de marzo fallecía, en un Hospital de Vigo, nuestra compañera Estrella Fernández. Tenía 54 años. No por esperada fue menos cruel la noticia de su fallecimiento, víctima de un largo y penoso mal, que ella supo enfrentar con un coraje y energía inauditos.

Afiliada a la CGT de Vigo mantuvo siempre una estrecha relación con la CGT de Pontevedra, siendo una de las promotoras de la II y siguientes épocas (1996 – 2015) del Semanario de Información y pensamiento anarcosindicalista “La Campana”, editado en el seno de la CGT pontevedresa.

Con este Número Especial IV (integrado por dos Cuadernos, en el primero, el recuerdo de la compañera y, en el segundo, una antología de sus textos en La Campana), los compañeros de La Campana y la CGT de Pontevedra, queremos rendirle homenaje y compartir con todos vosotros el lúcido legado libertario y compromiso social y solidario al que ella entregó cada día de su vida. A ella, a su recuerdo y memoria dedicamos este 1º de Mayo, movilización tantas veces compartida con Estrella, que en consecuencia, figura como fecha simbólica de la edición.

NOTA: Podéis encontrar los dos Cuadernos de este Número Especial entrando en la web de La Campana: www.revistalacampana.info y, una vez en ella, pulsar “Hemeroteca” y “V Época”.

Comité Local de CGT – Pontevedra y La Campana

 

post

Navantia: esta crise non a pagamos os traballadores

Saíu xa o número 20 da Folla da CGT, a publicación da CGT de Navantia-Ferrol, co artigo principal referenciado no título desta entrada, dedicado ao Primeiro de Maio e á necesidade de organizarse neste sindicato.

Manifesta tamén a Folla o posicionamento contra os ERTE, os despedimentos e o reinicio da actividade, unha nova sobre os novos reingresos e o posicionamento da Sección Sindical en contra de facerlle concesións á empresa.

Pódese ler ou descargar a Folla picando embaixo.

 

 

post

Navantia experimenta cos traballadores

Este o título do artigo principal da «Folla da CGT» de Navantia, que xa chegou ao número 19.

Nesta ocasión, a publicación trata do protocolo establecido para a reanudación da actividade, protocolo rexeitado pola CGT. Tamén se comenta o mentirán comunicado de CCOO ao respecto. Inclúese unha reflexión sobre a recuperación das horas desde o día 14, un comentario sobre a actitude de Franco con respecto ao persoal da UTE do mantemento e un chamamento a loitar contra os ERTES.

Pódese descargar ou ler a Folla picando nas ligazóns de embaixo.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Teleperformance A Coruña: nota do Comité de Empresa

O Comité de Empresa de Teleperformance Coruña denuncia que a empresa está aproveitando a crise sanitaria do Covid-19 para explotar ó persoal.
Teleperformance dende A Grela, é unha empresa de Contact Center, que ocupa a máis de 800 empregadxs dando servizos a grandes multinacionáis tanto de telecomunicacións , enerxéticas e outros servizos.
Teleperformance nesta crise está demostrando a súa incompetencia e falla de inversión para implementar o teletraballo. Impoñen un documento para o mesmo, non consensuado nin negociado coa RLT, na que xs traballadorxs son xs responsábeis de todo, incluso tendo que poñer os seus propios equipos, conexións a internet i electricidade sen coste algún para a empresa. A indecencia de Teleperformance chega ata tal punto que pretenden meter man no peto dxs traballadorxs ameazando con realizar descontos en mómina polas incidencias nas conexións dxs axentes, aínda
cando recoñecen que o centro de Coruña non estaba preparado tecnolóxicamente para que estxs puidesen traballar dende a casa.
Por se isto fose pouco, Teleperformance, alengando reducir costes para non aplicar outro tipo de medidas, chantaxea ós seus empregadxs para que soliciten excedencias, reduzan xornadas ó 100%, adianten vacacións ou compensen horas a fururo, coa correspondente perda adquisitiva que
lles supón xs traballadorxs.


DENDE O COMITÉ DE EMPRESA EMPRENDEREMOS TODAS AS ACCIÓNS LEGÁIS NECESARIAS EN DEFENSA DOS DEREITOS DE TODXS XS TRABALLADORXS.

 

post

Reactivación de Navantia: razóns económicas, non sanitarias

Se houbese que utilizar unha soa palabra para definir a situación da pandemia sería INCERTEZA. Hai demasiadas cousas que non están claras, hai demasiadas cousas que non se saben.

Hai persoas infectadas que non presentan síntomas; non se sabe se a superación da doenza deixa inmunizado ou non, nin canto tempo dura esa posible inmunidade; hai problemas co material de protección, tanto de cantidade (falta de material) como de calidade (material defectuoso, como as máscaras que se tiveron que retirar estes días e que estaban sendo usadas incluso nas ucis)…

¿Como se vai controlar a entrada nos centros de traballo de posibles infectados asintomáticos? ¿É ético consumir epis para fabricar coches ou barcos cando os traballadores e traballadoras dos sectores que si son esenciais denuncian acotío a falta de medios de protección?

A reanudación das actividades económicas non esenciais non responde a criterios sanitarios. De feito, os expertos médicos opinan que é precipitada, que o é, como demostra que sigamos en estado de alarma.

Por tanto, A CGT SEGUE OPOÑÉNDOSE Á REANUDACIÓN DA ACTIVIDADE EN NAVANTIA, CON PROTOCOLO OU SEN PROTOCOLO. Non é unha cuestión de cubrir expediente, senón de que na actual situación sanitaria da sociedade entendemos que todo actividade económica non esencial implica un risco inxustificado de propagación do coronavirus, por moitos protocolos que haxa ou por moi perfectas que sexan as medidas que conteñan. ¿Por que implica tal risco? Porque unha cousa son os protocolos e outra a realidade.

1) Tanto na IA como na principal xa houbo casos de indicacións para que se reutilicen as máscaras dun día para outro, a pesar de que as prescricións de uso din que deben desbotarse ó remate de cada xornada laboral.

2) O xoves coñeceuse que estaba infectada a muller dun traballador de compañías que estaba traballando en Navantia-Ferrol, o que o cataloga como posible contaxiado. Cantos máis traballadores haxa na factoría, máis probabilidades haberá de que un infectado asintomático ou un infectado ó que aínda non lle apareceron os síntomas contaxie a outra persoa.

3) Tamén o xoves, atopouse a catro traballadores dunha compañía metidos sen epis nun espazo diminuto que violaba tódalas normas de separación física entre persoas.

E isto antes de que empece a recuperarse en serio a actividade. ¿Están os traballadores da IA en condicións de negarse a traballar, de esixir epis, etcétera? ¿Que garantías teñen de que non van sufrir represalias laborais se non fan o que quere a súa empresa? Ningunha.

A reanudación das actividades económicas nonesenciais responde ás presións da CEOE. O ano pasado, as empresas do Estado español tiveron uns beneficios de medio billón de euros. Isto significa que gañaron case 1.370 millóns de euros diarios. Por iso queren que se reanude a actividade xa. Todo o demais non lles importa.

Os beneficios son o único que lles preocupa ós empresarios, incluídos os da Industria Auxiliar de Ferrolterra, como deixa claro o seu patético comunicado de onte, no que afirman que están preocupados por se esta situación lles obriga a facer fronte a sancións. ¡Teñen unha cara que a pisan!

Se lles impoñen sancións, será porque violan a lei. E quen viola a lei comete un delicto, ou sexa, é un delincuente. ¿E os delincuentes non deben ser sancionados? ¿Ou iso só é cando un morto de fame rouba unha galiña?

É máis, os empresarios que violan os dereitos dos seus traballadores/as non só deberían ser multados, senón que se lles debería prohibir a actividade empresarial, igual que a un cargo público condenado por corrupción se lle pode prohibir presentarse ás eleccións.

Outra cousa que esta pandemia está poñendo de manifesto é a completa falsidade do discurso ideolóxico sobre a maior eficiencia da xestión privada sobre a xestión pública, como se ve nas residencias da 3ª idade ou nos hospitais privados: cando se trata de poñer a man para que a Administración lles solte subvencións, son os primeiros; cando aparecen problemas serios, piden que o Estado se faga cargo dos seus establecementos, que eles están para gañar cartos, non para gastalos.

Algúns presentan os empresarios como imprescindibles e os “benefactores” da sociedade polos postos de traballo que “crean” e as doazóns caritativas que fan. Pero se crean emprego é porque lles convén; en canto deixa de convirlles, todo o mundo á rúa. E esas doazóns non compensan non de lonxe os impostos que deixan de pagar e, en calquera caso, son unha esmola porque representan unha parte insignificante dos seus beneficios anuais de 500.000 millóns.

Os empresarios son prescindibles. Os imprescindibles somos a clase traballadora, como tamén está a poñer de manifesto a pandemia: persoal sanitario (non só médicos e enfermeiros, tamén celadores, cociñeiras, limpadoras…), persoal da recollida de lixo, caixeiras de supermercados…, persoas que realizan un traballo de valor incalculable, pero que na gran maioría dos casos teñen un contrato precario e un salario de miseria que non chega nin ós 1.000 € mensuais.

E mentres, os empresarios que xestionan eses servizos —que onte eran públicos e hoxe son privados por decisión do PP ou do PSOE— facéndose de ouro a costa do sangue, o suor e as bágoas alleas.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Nº 18 da Folla da CGT en Navantia

Xa saíu o número 18 da publicación confederal de Navantia de Ferrol. nesta ocasión, ten os seguintes contidos:

A ratificación da posición da CGT de que non se debe retomar a actividade en Navantia -cunhamención á Sección Sindical da CGT no Chuac- , unha crítica ao oscurantismo informativo dos órganos de representación dxs traballadorxs, a cuestión da recuperación das horas do mal chamado «permiso retributivo recuperable», unha información sobre os novos ingresos e as horas sindicais gastadas polos representantes da CGT no mes de abril.

Quen teña interés pode ler ou descargar a «Folla» picando nas ligazóns de embaixo.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Desprotección dxs traballadorxs de cociña do CHUAC

CGT denuncia la desprotección de lxs trabajadorxs de cocina del CHUAC durante la pandemia del coronavirus.

Mientras el hospital se tuvo que reorganizar para atender en todas sus plantas a pacientes con covid 19, gestionando a su vez un hospital de campaña en A Coruña para atender más contagios, el personal de cocina ha estado trabajando sin medidas de protección, pese a haberse solicitado al departamento de Medicina Preventiva e Saúde Laboral y a la Gerencia.

Las características del trabajo no permiten mantener distancia de seguridad entre trabajadorxs, sin embargo el CHUAC ha dotado a la plantilla de mascarillas de papel, totalmente ineficaces ante riesgos biológicos como el coronavirus, para realizar las tareas de emplatado y producción.

No se han elaborado protocolos de seguridad e higiene específicos para la pandemia, dejando a merced de lxs trabajadorxs cómo ponerse y quitarse los EPIS, en qué momentos lavarse las manos o cómo proceder para la limpieza de superficies. Un ejemplo claro es el momento del desbarasado, cuando se vacían los restos de comida de lxs pacientes y se pasa la vajilla y cubertería por el tren de lavado. Para esta tarea lxs trabajadorxs se equipan con gafas protectoras, mascarilla quirúrgica, batas de quirófano y guantes homologados para riesgo biológico. ¿En qué orden se pone y se quita el equipo? ¿La mascarilla quirúrgica nos protege ante las salpicaduras constantes de la trituradora? Seguimos sin saberlo.

Además, en medio de esta situación de total desamparo, el servicio de Medicina Preventiva deniega sistemáticamente la separación del servicio a lxs trabajadorxs mayores de 60 años o con patologías especialmente sensibles al coronavirus, considerándolxs aptxs para trabajar en estas condiciones e indicando únicamente que no suban comida a plantas consideradas de alto riesgo de infección por coronavirus.

CGT exige que el CHUAC actúe con responsabilidad con la plantilla de cocina, y que de una vez dote con EPIS adecuados, incluyendo mascarillas quirúrgicas para todo el personal, la elaboración y difusión de protocolos de seguridad e higiene específicos frente al covid 19, y la inmediata separación del servicio de lxs trabajadorxs mayores de 60 años, embarazadas o con patologías previas especialmente sensibles al coronavirus. La escasez de medios no puede ser excusa para poner en riesgo la salud de las personas.

Sección Sindical de CGT no CHUAC

 

post

NIN PERMISO, NIN RETRIBUÍDO

Ante a decisión gobernamental de obrigar á práctica totalidade da clase obreira a un confinamento xeneralizado en situación dun suposto «permiso retribuído recuperable», a CGT de Galicia manifesta o seguinte:

  1. Denunciamos a falacia que supón denominar permiso retribuído a unha situación que, por un lado, é obrigatoria -non é, polo tanto, un permiso- e que, en segundo lugar, hai que recuperar -non é, polo tanto, retribuído-. Tratase, simplemente, dunha redistribución irregular da xornada laboral decidida unilateralmente polo goberno.
  2. Con esta decisión, québrase toda a lexislación laboral sobre xornada e descansos ao permitir que se estableza, na recuperación, unha xornada superior á lexislada ou á convida. Rexeitamos que isto se faga por decisión gobernamental unilateral e non polos mecanismos establecidos legalmente (fundamentalmente, a negociación colectiva).
  3. Deixar en mans da patronal a decisión final -en caso de falta de acordo- de cómo a empresa vai recuperar ditos días, suporá un novo recorte nos dereitos laborais, coñecendo o carácter cuasiescravista da patronal, sempre proclive a laminar calquera dereito sindical.
  4. Esta situación agravarase no caso de quen teña concedida a conciliación, que se verá obrigado a negociar novamente a súa situación e distribución de xornada. Hai que ter en conta que, en numerosas ocasións, tiveron que conseguila acudindo aos tribunais, polo que no será de estrañar que volvan a necesitar xudicializar a cuestión, perdendo meses antes de que los xuíces lles volvan dar a razón.
  5. Se esta situación durase só quince días, habería que recuperar unhas tres horas semanais ata fin de año. Se a situación se prolongase máis no tempo, la recuperación convertería a xornada do persoal afectado en algo intolerable propio de situacións de escravitude, por non falar da posible perda das vacacións no proceso.
  6. É intolerable a situación da Inspección de Traballo. Os seus medios son totalmente insuficientes en situación de normalidade e moito máis na actual, limitándose, cando actúa, a reconvir ou exhortar ao empresariado e a dicirlles aos traballadores e traballadoras que acudan aos tribunais. Non se pode esperar que as situacións de inxustiza sexan resoltas pola Inspección.

Novamente, el goberno actúa sen ter en conta a clase obreira e a realidade das relacións laborais reais existentes nos centros de traballo e na maioría das empresas: unha absoluta indefensión del persoal ante as decisións e abusos empresariais. Non se pode pedir que sexan os traballadores os que paguen a crise sanitaria e debe esixirse ás empresas que asuman as consecuencias da súa actividade ou, neste caso, da ausencia dela. Tampouco esquecemos a actitude colaboradora e vergoñenta de CCOO-UGT.

Soamente a organización e unión da clase obreira poderá facer fronte aos abusos da patronal e á complicidade gobernamental. Por isto o noso chamamento a non deixarse levar pola resignación, senón á loita contra toda inxustiza. Combatamos o COVID-19, pero tamén o virus capitalista; este si que está durando demasiado.

Comité Confederal de CGT Galicia.