post

[Ferrol] Navantia: A dirección e o Comité boicotean á CGT

A principios de febreiro, trala constitución legal da nosa sección sindical e a comunicación de tal feito á dirección de Navantia, a CGT solicitoulle é empresa un correo electrónico corporativo, que nos foi denegado. Tras esa negativa, e dado o silencio do comité ante a nosa petición de que interviñese para que se nos facilitase o correo, denunciamos á empresa perante a Inspección de Traballo, que resolveu ó noso favor.

Pero a Inspección non só se pronunciou sobre o correo, senón que requireu á empresa “para que proporcione á sección sindical da CGT os mesmos medios técnicos e materiais para facilitar a súa difusión e comunicación que ás restantes seccións sindicais, advertindo que de non facelo así estaría incurrindo en lesión ós dereitos dos representantes legais dos traballadores, tipificado como infracción no artigo 7.8 da Lei sobre Infraccións e Sancións no Orden Social”. Dito artigo tipifica a infracción como grave.

A resolución da Inspección baseouse nin máis nin menos que nunha sentenza do Tribunal Constitucional, que a resolución cita: “O lexislador (…) contempla tamén obrigas de terceiros dirixidas á promoción dese dereito (contido adicional do dereito á información sindical), isto é, accións positivas favorecedoras da comunicación entre o sindicato e os traballadores. Faino impoñendo cargas ó empresario, como a de facilitar en determinados casos ás seccións sindicais dos sindicatos máis representativos ou con implantación na empresa certos medios materiais, instrumentais para o mellor desenvolvementoda actividade sindical e en particular da difusión da información sindical. Así ocorre cos dereitos a un taboleiro de anuncios e a un local axeitado naquelas empresas ou centros de traballo con máis de douscentos cincuenta traballadores(os subliñados son nosos).

¿Ten a CGT implantación en Navantia-Ferrol? Si. ¿Ten Navantia-Ferrol máis de 250 traballadores? Tamén.

Por tanto, apoiándonos na resolución da Inspección, o pasado 16 de maio solicitamos á dirección un local para a nosa sección sindical (tanto máis necesario dada a cercanía das eleccións sindicais). A única condición que puxemos foi que tiña que estar na planta baixa do edificio do comité, ó igual que os locais das restantes seccións sindicais. Na planta baixa hai actualmente tres locais que non están ocupados por ningunha sección sindical, pero non pedimos ningún en particular.

Dende esa data, nos interesamos en varias ocasións polo tema: primeiro, que se tiñan que consultar con Madrid; despois, que llo tiñan que comunicar ó comité, etc., etc. O martes da semana pasada volvemos a falar coa empresa, dixémoslle unha vez máis que non había absolutamente ningún motivo para que a CGT non puidese dispoñer de inmediato do local que a lei nos outorga e esixímoslle que nolo facilitase antes do luns 10, día no que comeza o proceso das eleccións sindicais de Navantia. Estamos a 10 e seguimos sen local.

Pero se esta actitude boicoteadora por parte da dirección de Navantia contra a CGT é impresentable, aínda é máis impresentable que o comité de empresa a comparta. Actuando, unha vez máis, en comandita coa dirección(como en tantas outras cousas: implantación do modelo de empresa baseado na subcontratación masiva, degradación das condicións laborais dos traballadores da industria auxiliar, recortes no convenio da principal…), o comité de empresa négase a que a CGT dispoña dun local, alegando que non temos dereito a el. ¡Como se iso o decidisen eles!

En datas recentes, o comité de empresa negouse a poñer a votación na asemblea xeral propostas que non lle gustaban, abandonando o seu presidente a mesma levándose o micrófono consigo. Agora, pasándose polo arco do triunfo unha resolución da Inspección de Traballo e unha sentenza do Tribunal Constitucional, o comité se nega a que a sección sindical da CGT teña un local. ¿Cal será o seguinte paso nesta deriva? ¿Dicir que os taboleiros de anuncios son deles e que a CGT non pode colocar comunicados? ¿Decretar que a CGT non pode presentarse ás eleccións sindicais?

A CGT non tolerou o atropelo antidemocrático por parte da dirección de Navantia cando nos negou o correo electrónico, e tampouco imos tolerar este novo atropelo antidemocrático por parte da empresa e o comité. E se cren que sumando as súas forzas van ter máis éxito que co correo, xa lles dicimos que se van volver equivocar.

Todo isto é moi grave. Pero non só polo que ten de vulneración dos dereitos democráticos da CGT e de violación da lei, senón sobre todo porque demostra a DEXENERACIÓN que sofren algúns sindicatos, especialmente CCOO, cuxosdirixentes actúan cada vez máis en conivencia coa empresa.

Esta violación dos dereitos da CGT é un ataque contra todos aqueles traballadores/as que queremos un movemento sindical que sexa unha ferramenta de loita para a defensa dos nosos intereses de clase, non un apéndice das direccións das empresas. Neste senso, se hoxe, día que comeza o proceso electoral, non se pon a disposición da nosa sección sindical un dos tres locais dispoñibles na planta baixa do edificio do comité de empresa, tomaremos tódalas medidas que fagan falla para acabar con estes comportamentos ditatoriais dignos dunha empresa franquista e do seu Sindicato Vertical.

Facemos un chamamento a tódolos traballadores con conciencia de clase a fortalecer a CGT, o único sindicato que non se resigna, o único sindicato que está demostrando vontade, firmeza e coherencia á hora de defender os intereses dos traballadores fronte á empresa.

PARA QUE AS COUSAS CAMBIEN, ELIXE CGT !

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia Ferrol

 

post

[Ferrol] Navantia perde un xuízo en San Fernando

Como sabedes, en xaneiro de 2018 a empresa pagara os atrasos das asimilacións correspondentes ó período 2014-2017, ambos anos inclusive. Uns meses máis tarde, un compañeiro da nosa factoría obtivo unha sentenza xudicial favorable á súa reclamación de intereses por ditos atrasos.

A semana pasada houbo unha nova sentenza, esta vez por unha demanda de conflito colectivo na factoría de San Fernando presentada polos compañeiros do sindicato SAT. A sentenza desta demanda do SAT recoñece o dereito de tódolos traballadores desa factoría a cobrar determinados intereses. A sentenza é recorrible, pero en calquera caso é outra sentenza que tamén nos dá a razón ós traballadores.

A dirección de Navantia presume de moderna. Pois hai que dicirlle que non pagar o que se lles debe ós traballadores é bastante rancio. Se a dirección é tan moderna como quere aparentar publicamente, QUE EMPECE POR NON RECORRER ESTA SENTENZA CONQUISTADA POLO SAT EN SAN FERNANDO E QUE CONTINÚE POR PAGAR OS INTERESES A TÓDOLOS TRABALLADORES AFECTADOS, SEXAN DE SAN FERNANDO OU DE CALQUERA OUTRA FACTORÍA. Menos gastar cartos en cousas totalmente superfluas e innecesarias como o cambio de logo (que, dito sexa de paso, estaría ben saber por canto vai saír) e máis pagar as débedas.

Sección Sindical Unitaria en CGT Navantia-Ferrol

 

post

[Ferrol] Asembleas parciais en Navantia

PRESENTACIÓN DAS LIÑAS BÁSICAS DO PROGRAMA DA CGT

Luns 3: Taquillas de Maquinaria ás 10:00 h.

Martes 4: Sala Técnica ás 07:00 h. Taquillas de Aceiros ás 10:00 h.

Mércores 5: Centralizado ás 10:00 h.

Xoves 6: Taller de Electricidade ás 10:00 h.

Venres 7: Salón de plenos do comité ás 10:00 h.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

[Navantia Ferrol] Outra vaca no maínzo

Navantia tamén ten as súas portas xiratorias, os seus transvasamentos dende postos de responsabilidade na empresa pública á empresa privada.

En 2005, o número dous de Izar dimiteu para formar a empresa que o ano seguinte comprou Izar-Sestao. Máis recentemente, en 2017, o que ata había pouco fora o director de Fene-Ferrol converteuse en director xeral dunha empresa do Grupo Daniel Alonso, propietario de Windar.

Agora temos un novo caso: un individuo que ata hai ben pouco aparecía no organigrama como adxunto á Dirección Comercial e Desenvolvemento de Negocio corporativa, vencellado á eólica mariña, e que tamén foi unha das persoas que o ano pasado non se xubilou cando cumpreu os 65 anos, fichou por Windar ós poucos días de entrar no ERE, operación grazas á cal se embolsará decenas de milleiros de euros libres de impostos en concepto de indemnización por un suposto despedimento.

¿TODO LEGAL? PODE SER. ¿ÉTICO? PARA NADA. TODO O CONTRARIO: É UNHA VERGONZA E UNHA INDECENCIA.

Para xustificar o plan, cansamos de oír (lamentablemente non só pola parte empresarial) que a situación da empresa era delicadísima, que estaba ó borde da bancarrota, que as asimilacións e outros aspectos do convenio eran unha carga económica excesiva, que o futuro de Navantia podía estar en perigo… Pero unha vez máis demóstrase que, para o que lle interesa á dirección da empresa, hai cartos dabondo. ¡Que se deixen de lerias!

E unha vez máis demóstrase tamén que hai directivos de Navantia que parasitan a empresa pública en beneficio de intereses privados. Este individuo andaba o xoves pasado revoloteando por Informática a última hora da xornada. ¿A que andaba? Con toda seguridade, na busca de información ou dalgunha comenencia para a súa nova empresa. É inexplicable que a Dirección o deixe entrar. Ou, visto o visto, quizais non tan inexplicable.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Cousas que aclarar sobre o Plan de Emprego [Navantia-Ferrol]

O 30 de abril asináronse o Plan de Emprego de Navantia 2019-2022 e unha acta sobre novos ingresos. Ademais, o 8 de maio consensuouse o documento “Procesos de selección”, que empeza a entrar en detalles.

Eses acordos alcanzáronse nunha das cinco comisións establecidas polo Convenio Único. Por tanto, e dada a importancia do tema, o comité de empresa debeu sometelos a unha asemblea xeral, previo proceso informativo quepermitise aclarar algúns aspectos, que na nosa opinión hai que aclarar.

Os documentos asinados recollen algún aspecto positivo, como buscar unha solución ós actuais eventuais. Non é de recibo que esas prazas se convoquen de novo. Se unha praza eventual pasa a ser fixa, o lóxico é que o traballador eventual pase a ser fixo. Tamén é positivo que o psicotécnico non sexa eliminatorio. Pero outras cousas necesitan aclaración por parte do comité:

  1. A primeira é: ¿como é posible que, despois de cansar de repetir que o 75% das prexubilacións se ían cubrir con contratos fixos, o comité acepte agora que, como criterio xeral, os novos ingresos entren con contrato eventual?
  2. Tamén sorprende que o Plan de Emprego recolla (páx. 4) que “aproximadamente o 70% das entradas serán traballadores sen experiencia” e que as restantes “poderán ser de profesionais con experiencia”. Non é coherente. E con isto non queremos dicir que non poida entrar xente sen experiencia (ou con moi pouca), senón que non se debería excluír da maioría das prazas a quen a teña.
  3. Por se non quedase clara cal é a intención, a acta do día 30 recolle (páx. 3) outra cousa sorprendente: “acórdase que nos procesos de selección de operarios e empregados poidan participar tamén como candidatos aquelas persoas con titulación de bacharelato, ademais dos titulados de FP de grao medio/superior, ou aquelas persoas con experiencia profesional”.

A isto hai que lle engadir que o documento “Procesos de selección” recolle (páx. 6) que a primeira proba para as prazas de operarios e empregados será un exame teórico eliminatorio, no que pasarán ó exame práctico 3 persoas por praza. Ou sexa, o mesmo esquema que nas prazas de profesionais do plan de 1999, que tanto se criticou. Pero cunha diferenza a peor: daquela pasaron ó práctico 5 persoas por praza.

Se se tratase de prazas de aprendices, sería correcto non esixir nin experiencia nin titulación profesional. Pero como se trata de prazas de profesionais, parécenos unha barrabasada, por varios motivos:

  1. Non é razoable que a maioría das prazas de profesionais sexan para persoas sen experiencia.
  2. Non é razoable que persoas que non teñen absolutamente nada que ver cunha profesión se poidan presentar para ela. Se son prazas de profesionais, só deberían poder presentarse dous perfís: titulados na profesión (aínda que non teñan experiencia) e profesionais experimentados (aínda que non teñan esa titulación profesional). Este Plan de Emprego devalúa a profesionalidade dos traballadores. E tamén a Formación Profesional. ¿Non se esixe titulación para as prazas universitarias? ¿Por que, entón, para as de profesionais chega co bacharelato, o cal ademais implica que un estudante universitario poderá presentarse e outro que entrase na FP directamente dende a ESO non, aínda que estea estudando a profesión da praza?
  3. Se ademais lle sumamos que o primeiro exame vai ser o teórico, podemos atoparnos con que un estudante totalmente alleo a unha profesión, pero que ten hábito de estudo e tempo para preparar o exame teórico, deixe fóra a profesionais que deixaron de estudar xa hai un tempo ou que está n traballando unha chea de horas diarias en calquera compañía ou empresa de por aí.

Navantia vén sufrindo dende 1999 unha redución moi importante na súa capacidade, redución que esta prexubilación agrava porque a cobertura será só do 75%. De feito, na acta do 4 de abril da Comisión Central de Emprego a empresa di (páx. 3) que “urxe axilizar as contratacións para garantir o normal desenvolvemento dos traballos en curso”. Como se explica entón que se queira sobre todo xente sen experiencia? Porque Navantia quere seguir afondando no proceso de subcontratación, especialmente de toda a man de obra. Por iso non se querenprofesionais experimentados. Nin tampouco que os profesionais da Industria Auxiliar entren en Navantia, para que así os exploten ben explotados os piratas das compañías, que teñen problemas para atopar bos profesionais pola precariedade e as malas condicións laborais que ofrecen, o que provoca que a xente fuxa do sector ou emigre. Para prazas de profesionais se debe esixir titulación ou experiencia profesional. E se non é así, entón o primeiro exame eliminatorio ten que ser o práctico, non o teórico. As prazas de profesionais teñen que ser para persoas da profesión.

No documento “Procesos de selección” tamén se recolle (páx. 8) outro aspecto das prazas de operarios e empregados a aclarar. Primeiro di que “os períodos de prácticas formativas das titulacións non se contabilizarán como experiencia laboral conforme marca a lei”. E a continuación di que “valorarase o período de prácticas da FP Dual no proceso de selección”. Que quere dicir isto? Porque nesta empresa tamén fan prácticas estudantes da FP non dual, e non sería xusto valorar os períodos de prácticas duns e non valorar os dos outros. Ademais, ¿que lei é esa? Que o digan. Porque xa temos oído demasiadas veces a escusa da lei: había que pechar os economatos porque a lei europea os prohibía (e o de Fene sigue aí), a lei non permitía que os de 64 anos cumpridos entrasen no ERE (e entraron os de 64 e tamén os de 65), etc.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Unha mentira descarada: Plan de Emprego 2019-2022 en Navantia Ferrol

O 30 de abril, a Comisión central de Emprego chegou a un acordo no chamado “Plan de Emprego de Navantia para os anos 2019-2022”, ratificado ese mesmo día por maioría no comité intercentros.

Ese Plan de Emprego di (páxina 3): “De conformidade co previsto no convenio colectivo, con carácter xeral, as novas contratacións que se realicen durante a vixencia do presente plan de emprego se realizarán a través de contratos temporais, incorporando ditos contratos como indefinidos de forma progresiva ó longo da execución do plan”. É dicir, o Plan de Emprego recolle, con absoluta claridade e máis aló de calquera dúbida razoable, que os novos ingresos entrarán con CONTRATOS PRECARIOS. ¡ISTO NON É O QUE DIXERON OS DEFENSORES DA SINATURA DO PLAN, QUE CANSARON DE REPETIR QUE A APROBACIÓN DO PLAN ÍA SUPOÑER A COBERTURA DO 75% DAS PREXUBILACIÓNS CON CONTRATOS FIXOS!

Agora poderán dicir que eles non dixeron cándo ían ser fixos e que algún día o serán, pero o que deron a entender foi que os novos ingresos terían un contrato fixo dende o primeiro día.

E falando de mentiras: tampouco é verdade iso que se di aí de que o convenio obriga (“de conformidade co previsto…”). O artigo 27 do convenio (Contratación de persoal de novo ingreso) pon moi claro que os tipos de contratos os decidiría a Comisión central de Emprego: “Na Comisión Central de Emprego desenvolverase un Plan de Emprego no que se definirán os criterios de incorporación e modalidades de contratación das entradas que se produzan en plantilla durante a vixencia do presente convenio”.

A mentira é neste caso particularmente grave porque ese grao de cobertura das baixas por prexubilación con contratos fixos foi un factor que levou a algúns traballadores a votar ‘si’ ó plan, nunha votación que na nosa factoría tivo resultados moi axustados.

Se durante a negociación do convenio houbo un escurantismo total, simbolizado na ocultación dos documentos por parte de quen negociaba en nome dos traballadores, ¿que se podía esperar das negociacións nas cinco comisións? Aínda máis escurantismo. A única dúbida que hai sobre o resultado desas comisións é cántas sorpresas desagradables máis nos esperan.

As materias que se van negociar nas comisións (clas ificación profesional, estrutura salarial, novos criterios de promoción…) formarán parte do convenio e, por tanto, a súa negociación debe estar suxeita a criterios de información transparen te e veraz ó conxunto dos traballadores e de toma da decisión so bre a súa sinatura por parte da asemblea xeral.

Ocultación da información durante o convenio, negativa a poñer a votación na asemblea xeral propostas non saídas do comité, unha xornada de “loita” convocada burocraticamente sen sometela a unha asemblea xeral (e así saíu: todo un éxito de desconvocatoria do comité de empresa)… Con estes precedentes, ¿a quen lle pode estrañar que se lle mentise descaradamente ós traballadores para que apoiasen a sinatura do plan/convenio? Tratábase de facilitarll e á empresa os seus obxectivos, que son reducir aínda máis a plantilla, recortar dereitos e precarizar o emprego; todo o demais son milongas.

Compañeiras e compañeiros: os traballadores temos moitos problemas. Pero cada vez é máis innegable que un deles (e non o menor) é que algúns representantes dos traballadores, no canto de defender os intereses de quen os elixiu, usan a representatividade outorgada polos traballadores para defender os intereses da empresa. Algún día saberase a cambio de qué. Peroisto é o de menos. O verdadeiramente importante é ser conscientes de que o comité de empresa sufre un proceso de dexeneración grave que só pode ser abortado mediante a implicaci ón de todos e todas para facer que as cousas cambien.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia – Ferrol

 

post

[Navantia Ferrol] Por unha asemblea xeral!

O mércores pasado, o comité de empresa publicou un comunicado informando da celebración mañá dunha xornada de loita pola situación da carga de traballo. Xa ha iun par de meses que a CGT se pronunciou a favor de que os traballadores iniciásemos a mobilización en demanda de carga de traballo e, por tanto, CHAMAMOS A TÓDOLOS TRABALLADORES A PARTICIPAR NAS MOBILIZACIÓNS DE MAÑÁ. Ademais, como o xoves pola mañá tamén van mobilizarse os compañeiros de Poligal, consideramos que debemos confluír e unir as forzas de todos.

Pero en todo isto hai outro aspecto a analizar. A mobilización non é simbólica: saída  á rúa, encerro e manifestación vespertina. A pesar disto, o comité de empresa non convocou unha asemblea xeral. É A PRIMEIRA VEZ QUE O COMITÉ DE EMPRESA CONVOCA UNHA XORNADA DE MOBILIZACIÓN SEN LEVAR A PROPOSTA Á ASEMBLEA XERAL PARA SOMETELA Á CONSIDERACIÓN DOS TRABALLADORES. Grave? Si. Pero non sorprendente.

Esta actuación do comité representa un novo salto adiante no seu proceso de progresivo afastamento dos traballadores. O comité non está a actuar como representante do conxunto dos traballadores, senón como axente das respectivas federacións slndicais. A representatividade outorgada polo conxunto dos traballadores ó comité de empresa está sendo utilizada para defender os intereses dos aparatos sindicais. Quen está a negociar os novos ingresos? O comité de empresa. Que información transmite? Absolutamente ningunha, a pesar de que é a súa obriga. A información só se dá en reunións de afiliados. Igual que no terreo político algúns confunden os concellos cos partidos. no terreo sindical algúns confunden os comités cos sindicatos.

Os representantes dos traballadores están a utilizar a súa representatividade para excluír o conxunto dos traballadores da toma de decisións. Por que lles molestamos os traballadores? Porque podemos cortocircuitar os seus pasteleos coa empresa, como se demostrou no IV Convenio. Por iso no recente convenio único ocultaron a información e impediron que a asemblea votase propostas que non saian do comité. Non convocar agora asemblea xeral é a continuación lóxica desta deriva verticalista. A CGT ESIXE QUE O COMITÉ DE EMPRESA  CONVOQUE  UNHA ASEMBLEA XERAL DE TÓDOLOS TRABALLADORES DO  RECINTO PARA DEBATER A SITUACIÓN DA CARGA DE TRABALLO E OS PASOS A DAR POLOS TRABALLADORES  PARA  REIVINDICALA.

O comité equivócase tamén dende o punto de vista da propia mobilización porque a súa actuación antidemocrática podería levar a que algúns traballadores expresen o seu malestar non participando nas mobilizacións. Dende a CGT pensamos que isto seria un erro e chamamos ós compañeiros a diferenciar unha cousa da outra. A mobilización é necesaria, por nefasta que sexa a actuación do comité. A maneira de combater as actuacións antidemocráticas do comité é fortalecendo o sindicalismo combativo, democrático e asembleario que representa a CGT.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

[Ferrol] Navantia: proposta da CGT para os novos ingresos

  1. Perfís profesionais: Navantia necesita profesionais de oficio porque as diferentes reducións de plantilla provocaron un desequilibrio moi importante e porque os ingresos dos últimos anos foron case todos de técnicos superiores. Por tanto, para evitar que esta nova prexubilación se traduza nunha subcontratación aínda maior do proceso produtivo e no abandono de máis talleres por parte de Navantia, é necesario que a maioría dos novos ingresos sexan operarios. Así mesmo, tamén hai que contemplar a necesidade de diminuír de forma importante a subcontratación na Sala Técnica.
  2. Reparto xeográfico das prazas: Proporcional ó número de prexubilados nas diferentes zonas. E se a empresa necesita máis persoal nalgunha, ten unha magnífica ocasión para poñer en marcha a contratación directa de traballadores eventuais por parte de Navantia, desbotando a subcontratación ou a contratación mediante ETT.
  3. Idade e experiencia: Non debe haber límites máximos nin por idade nin por anos de experiencia. A discriminación por razóns de idade é anticonstitucional, o cal é inaceptable nunha empresa pública. E un máximo de experencia de 3 anos non ten xeito.
  4. Tipo de contrato: O 75% das baixas polas prexubilacións deben ser cubertas con contratos fixos dende o primeiro día, como os sindicatos defensores deste plan afirmaron repetidamente.
  5. Participación sindical: A tódolos niveis. A contratación dunha empresa para encargarse do proceso de selección non é ningunha garantía de independencia porque esa empresa cobrará de Navantia e, por tanto, responderá ós intereses de quen lle paga.
  6. Proceso de selección: A experiencia demostrou que a selección baseada meramente nun primeiro exame teórico e un segundo exame práctico é un erro.

Tamén é sabido que a entrevista persoal é o truco habitual das empresas para meter enchufados ou para vetar persoas.

Os traballadores da industria auxiliar contribúen de forma decisiva ó proceso produtivo. De feito, hai compañeiros subcontratados que levan 10 ou 15 anos traballando de forma continuada dentro das murallas, é dicir, que realizan tarefas estruturais (e que en realidade deberían ser traballadores da principal porque a subcontratación desas tarefas non está xustificada). Por tanto, á hora de establecer os criterios para os novos ingresos debe terse en conta toda esta realidade, e tamén que unha parte dos traballadores da IA están agora mesmo no paro.

Así mesmo, hai que considerar ós mozos e mozas que están a facer ou fixeron prácticas de FP ou universitarias.

Combinando todos estes aspectos, a proposta da CGT para o proceso de selección é a seguinte:

  • Tódalas probas e criterios teñen que ser obxectivos. Rexeitamos totalmente a entrevista persoal, por subxectiva.
  • Esixencia da titulación correspondente á profesión (FP ou universitaria) ou dun tempo mínimo demostrable de exercicio da profesión.
  • Establecemento dun baremo que puntúe os seguintes aspectos:
    • Titulación.
    • Tempo de experiencia na profesión.
    • Tempo de traballo ou de prácticas dentro de Navantia.
    • Exame práctico.
    • Exame teórico.

O escurantismo neste tema é especialmente inaceptable. O comité de empresa debe informar puntualmente ó conxunto dos traballadores sobre a marcha das negociacións na comisión de emprego.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia

 

post

[Ferrol] O anuncio das F-110 é un timo electoralista.

O venres 29 de marzo, o goberno autorizou a sinatura da orde de execución das fragatas F-110. Nunha roda de prensa ese mesmo día, o delegado do goberno en Galiza dixo dúas cousas moi significativas:

  1. Que o primeiro buque da serie se entregaría en 2026.
  2. Que o número de compañías auxiliares aumentaría de 200 a 280.

Se a previsión é entregar a primeira fragata en 2026, isto significa que o inicio do corte de chapa —é dicir, o inicio da construcción do buque— será en 2022, o que significa que aínda vai haber que esperar tres anos para que comece a construción das F-110.

Este tempo de espera contrasta fortemente cos fitos doutros programas ou buques:

  Data sinatura orde execución Data inicio corte chapa Tempo transcorrido
Fragatas F-100 Xaneiro 1997 Xullo 1997 6 meses
Fragatas norueguesas Xuño 2000 Decembro 2001 18 meses
LHD Juan Carlos I Marzo 2004 Maio 2005 14 meses
LHD australianos Novembro 2007 Setembro 2008 10 meses

Indubidablemente, que o goberno autorice a construción das F-110 é unha boa noticia. Pero que haxa que esperar tres anos para que esa construción empece é un timo electoralista porque iso significará que, tralo remate dos AOR australianos, haberá un longo período sen ocupación, coas negativas consecuencias que iso ten para os traballadores da industria auxiliar.

A CGT xa denunciou esta situación en febreiro. Pero, ademais de denunciala, planteamos a necesidade de que os traballadores nos mobilizásemos para reivindicar carga de traballo. Lamentablemente, ESTASE A PERDER UN TEMPO PRECIOSO.

O taller do Elaborado está a piques de rematar os traballos dos AAOR. O MOMENTO DA MOBILIZACIÓN NON É CANDO XA HAXA COMPAÑEIROS DA INDUSTRIA AUXILIAR DESPEDIDOS. O MOMENTO É AGORA, APROVEITANDO QUE A XENTE AÍNDA ESTÁ DENTRO, AS DÚAS CAMPAÑAS ELECTORAIS DESTA PRIMAVERA E A SITUACIÓN POLÍTICA. O comité de empresa debe convocar unha asemblea xeral do recinto para debater e decidir entre todos os pasos a dar. Aínda que, visto que non informa sobre as negociacións dos novos ingresos e que en todos estes meses nin sequera foi capaz de convocar unha asemblea de prexubilables —que marchan sen que os seus representantes nominais lles expliquen as condicións (¡algo do que se encargará unha empresa subcontratada por Navantia!)—, quizais sexa pedirlle demasiado a un comité que ten demostrado sobradamente que quere excluír ós traballadores e negociar ás súas costas.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia

 

post

[Ferrol] Solidariedade con Poligal

A Sección Sindical Unitaria da CGT (Confederación Xeral do Traballo) en Navantia-Ferrol chama a tódolos traballadores da factoría —sen distinción de empresa, profesión ou categoría— a concentrarnos este VENRES 29 na PORTA DO ARSENAL ás 12:30, a fin de saír á rúa a dar apoio ós compañeiros e compañeiras de Poligal.

O problema de Poligal pon de manifesto a necesidade dun sindicalismo combativo que vaia á raíz dos problemas, o que neste caso significa cuestionar o dereito dos capitalistas a deslocalizar as súas empresas por puro egoísmo económico. Neste senso, para nós o enfoque sindical debe ser aunar as forzas dos traballadores de tódalas empresas ameazadas para levantar un movemento que lle esixa ó goberno a súa expropiación, a fin de que os cartos públicos sirvan para manter os postos de traballo e o benestar social que conlevan, non para engordar petos empresariais.

¡SE TOCAN A UN, TOCAN A TODOS!

¡A UNIDADE É A FORZA DOS TRABALLADORES!

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol