post

Navantia: n.º 3 da Folla da CGT

A Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia acaba de editar o número 3 da Folla. Inclúe un artigo sobre a carga de traballo, outro sobre a negociación dos días de libre disposición, unha comunicación sobre as visitas aleatorias da CGT para detectar riscos laborais, a proximidade dunha reunión sobre os novos ingresos e a relación do uso das horas sindicais dos representantes deste sindicato.

Inclúe tamén esta folla un artigo no que explican a loita dos traballadores de Extel da Coruña en contra dos despedimentos por enfermar.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia

 

 

post

Sae o nº 1 da Folla da CGT en Navantia-Ferrol

Trátase dunha publicación da Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia, na que se dará conta da información e das novidades de interese para o persoal.

Neste primeiro número fálase do Centro de Excelencia, das promocións, dos atrasos de asimilacións, das convocatorias de prazas, das parellas de feito, do control de accesos da Industria Auxiliar, das becas, do plus de distancia, da asesoría e da mani do día 28. Como se ve, un número moi completo ao que seguirán, periodicamente, outras follas.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Navantia Ferrol: o centro de excelencia naval debe estar en Ferrolterra

Navantia asinou con Siemens un acordo para crear un Centro de Excelencia do Sector Naval. Este centro de excelencia será o centro de formación dos futuros profesionais que se encargarán tanto do deseño do buque (dende a súa fase conceptual inicial até a fase de detalle) como do proceso de construción, as probas e o apoio ó ciclo de vida.

Como se ve, é un proxecto ligado directamente á actividade de Navantia. Pero a pesar disto, acaba de coñecerse que estará ubicado en Santiago. Esta decisión da dirección de Navantia é unha auténtica vergoña dende calquera punto de vista.

En primeiro lugar, o recomendable é que o centro formativo estea o máis cerca posible do centro produtivo. As razóns son tan obvias, que sobra dicilas.

En segundo lugar, aquí hai un campus tecnolóxico naval da Universidade.

En terceiro lugar, na nosa comarca hai espazos infrautilizados que poden acoller o centro de excelencia, empezando por Navantia-Fene, o CIS da Cabana…

En cuarto lugar, esta comarca leva anos sufrindo unha reconversión salvaxe que destruíu milleiros de empregos no sector naval. O estaleiro 4.0 vai supoñer unha redución das necesidades de man de obra en determinadas actividades. Se os empregos que xorden das innovacións tecnolóxicas non están aquí, Ferrolterra verá aumentar a súa decadencia.

Esta decisión de Navantia é unha mostra máis de como a dirección non toma as súas decisións dende o punto de vista dos intereses da empresa pública, senón dende o punto de vista dos intereses da empresa privada porque a única razón que pode haber para ubicar o centro de excelencia naval en Compostela son os intereses de Siemens.

CGT esixe que Navantia rectifique esta decisión totalmente inxustificada e que o centro de excelencia se ubique en Ferrolterra.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia Ferrol

 

post

Navantia: por unha igualdade de oportunidades real nas convocatorias de novos ingresos

Hai uns días, nunha xuntanza da permanente do comité, CCOO plantexou a posibilidade dunha convocatoria de prazas de ingreso exclusivamente para estudantes da FP dual. Segundo CCOO, “non sería bo que chegasen á oposición”. Estas prazas serían a maiores das asinadas no plan de empresa.

CCOO pediunos ós demais sindicatos que valorásemos a súa proposta. A CGT así o fixo nunha asemblea de afiliadas/os. E a nosa opinión é a seguinte:

  1. A proposta de CCOO supón unha clara discriminación, e por triplicado: a) Discrimina ós traballadores de compañías, que son os que están a facer os barcos. b) Discrimina ós estudantes da FP non dual, cuxas titulacións teñen o mesmo valor académico cás da FP dual e algúns dos cales tamén fan prácticas na nosa factoría. c) Discrimina en xeral a calquera traballador que queira optar a entrar aquí.
  2. Navantia é unha empresa pública. Nas convocatorias de prazas de ingreso debe haber unha IGUALDADE DE OPORTUNIDADES REAL, non ficticia.
  3. A CGT reivindica máis plantilla da principal porque a actual é insuficiente e porque estamos en contra da subcontratación. Neste senso, celebraríamos un aumento do número de prazas de ingreso. Pero se ese aumento está vencellado á aceptación de condicións inxustas, a nosa resposta é NON.
  4. Creando expectativas que agora non pode cumprir, CCOO conseguiu afiliar á gran maioría dos estudantes da FP Dual. Pero a solución ó enguedello en que se meteu por substituír o sindicalismo polo clientelismo non pode ser unha convocatoria exclusiva para ese grupo reducido de persoas.
  5. No canto de facer propostas discriminatorias, mellor sería adicarse a corrixir as deficiencias e inxustizas da convocatoria de prazas xa en marcha, que non hai por onde collela.
  6. Recentemente houbo dúas asembleas xerais en dous días consecutivos, unha pola situación das prazas (só para a principal) e outra pola carga de traballo (conxunta). A CGT propuxo celebrar unha única asemblea con tódolos traballadores para tratar ambos temas, por entender que eran de interese para os dous colectivos. Os demais sindicatos rexeitárono. CCOO “argumentou” que convocar ós compañeiros da IA á asemblea da principal sobre as prazas discriminaría a aqueles traballadores da IA que están nos talleres da rúa. Pois se iso era discriminatorio, como cualificar a proposta que fai agora CCOO? E como cualificar que CCOO lle solicitase á empresa pases de visita para que estudantes da FP dual afiliados seus puidesen entrar na factoría para asistir á asemblea da principal? Tratar ós compañeiros da IA como traballadores de segunda ou como súbditos é máis propio do sindicalismo corporativista que do sindicalismo de clase.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

A Coruña: solidariedade con Pintos

A CGT da Coruña quere amosar a súa solidariedade con Xesús Anxo López Pintos, militante da CIG que vai ser xulgado entre os días 12 e 14 de novembro por uns acontecementos que tiveron lugar en Ferrol no ano 2012. Naquel momento, de gran conflictividade na comarca Ferrolá, e nunha concentración de Navantia e Poligal, houbo cargas policiais que se saldaron coa detención inxusta de Pintos. Con posterioridade, foi acusado de ferir a un policía, polo que lle piden tres anos de cadea por atentado.

Para CGT, esta é unha situación represiva que non se pode consentir. Por iso, quere amosar o seu apoio ás mobilizacións que se están a desenvolver e, concretamente, chama á participación na concentración que vai ter lugar o día 12 de novembro diante da Audiencia Provincial (antiguo edificio de Tabacalera na Coruña) entre as 9:30 e as 11:00 horas.

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

[Ferrol] Folga da Industria Auxiliar de Navantia. Resposta a algúns «argumentos»

Na loita de clases pasa como nas guerras: a primeira vítima é a verdade. Temos un conflito laboral e temos a correspondente campaña de intoxicación coa que as empresas queren contribuír á derrota dos traballadores.

Falacia nº 1: Os despedidos son malos profesionais. Incluso hai o rumor de que terían un expediente aberto por esta razón, o cal non é certo. Pero en calquera caso: se son tan malos profesionais, ¿por que nas cartas de despedimento se alegan motivos económicos e de futura falta de ocupación? Algúns despedidos xa levan uns cantos anos no mantemento. De feito, algúns pasaron a fixos esta primavera e un ascendeu hai poucos meses. ¿Alguén pode crerse que un pirata empresarial como Ramón Franco fai fixos e ascende a malos profesionais? ¿Ata agora sabían traballar e de repente deixaron de saber? Por outra banda, Indasa readmiteu ós seus despedidos.

¿Recuperaron a profesionalidade no piquete da porta ou como foi a cousa? Estes despedimentos non teñen nada que ver coa profesionalidade dos afectados, que ademais tampouco é unha responsabilidade individual do traballador, senón que depende moito das ferramentas de que dispoña a empresa ou da formación que dea, formación que na UTE brilla pola súa ausencia. ¡Pero se nin sequera ten soldadores homologados! Pero non por falta de cualificación dos traballadores, senón por non gastar cartos.

Falacia nº 2: O contrato das compañías non é para o mantemento, senón de auxilio a Navantia. Habería que ter o contrato, pero en calquera caso, ¿cal é a realidade? ¿Quen realiza a maioría do mantemento, por exemplo dos guindastres? Todos sabemos que a UTE. Non vale agarrarse a unha posible formalidade.

Falacia nº 3: Baixada na carga de traballo. Ademais de que os traballadores da UTE proceden de Ferrovial, que conseguira o contrato nunha época de pouca carga de traballo, hai máis argumentos contra esta falacia. Incluso nunha situación de gradas baleiras, o mantemento é necesario porque unha máquina parada tende a estropearse. É máis, os períodos sen carga de traballo son precisamente os máis indicados para realizar operacións de mantemento de gran calado porque as máquinas non son necesarias para a produción.

Á parte da difusión destas fake news, o bando pro-empresarial recorre a unha táctica moi vella: o “divide e vencerás”. A maneira de dividir é sementar prexuízos que poñan a uns traballadores contra outros.

Prexuízo nº 1: Xa houbo máis despedimentos e non se fixo nada, ¿por que hai que facer algo por estes? É certo, xa houbo despedimentos noutras compañías (por exemplo, Maessa) e non se fixo nada. Pero isto pode ter múltiples razóns. Por exemplo, que o comité da compañía non quixese facer nada. ¿Pero que non houbese batalla contra os primeiros despedimentos xa ten que significar que todos os que veñan detrás teñen que resignarse? As empresas difunden este prexuízo porque queren unha actitude submisa ante as súas agresións antiobreiras, porque saben que, se esta folga do mantemento se gaña, isto animará a outros traballadores a dar a batalla en defensa dos seus dereitos.

Outro truco habitual é presentar a outros traballadores como “privilexiados”, a fin de que a rabia non se dirixa contra os responsables das malas condicións laborais (ou sexa, os empresarios), senón contra os traballadores con mellores condicións. Habitualmente se usa para crear divisións entre os traballadores das empresas principais e os subcontratados (ó que en moitos casos axuda a actitude da burocracia sindical das empresas principais, que pasa dos problemas dos traballadores subcontratados). No caso desta folga, se usa contra outros traballadores da IA, “culpables” de ter unha condición laboral máis favorable: o dereito de subrogación, que favorece unha maior estabilidade no emprego. ¿Hai que tender á igualdade nas condicións laborais? Por suposto, ¡pero por enriba, non por embaixo! Que uns traballadores melloren contribúe á mellora dos demais. ¿Favorecería a estabilidade do emprego na IA que as empresas anulen na práctica o dereito de subrogación? Todo o contrario. Hai que ter claro que calquera avance dun colectivo de traballadores favorece ó resto. E tamén que calquera retroceso prexudica ó resto.

Prexuízo nº 2: Se non hai carga de traballo, é normal que os despidan. Esta idea o único que fai é dificultar a loita contra a precariedade. E, por certo, os que menos deben contribuír a difundila son os traballadores da principal porque estarán contribuíndo a que alguén teña a tentación de facer o mesmo con eles.

Os traballadores avanzamos ou retrocedemos como clase. Se a tendencia é á mellora, todos acabamos mellorando. Se a tendencia é ó empeoramento, todos acabamos empeorando. Por tanto, todo traballador con conciencia de clase debe contribuír á vitoria desta folga, que mañá cumpre a súa segunda semana.

Neste senso, A CGT PROPÓN CONVOCAR UNHA ASEMBLEA XERAL DE TÓDOLOS TRABALLADORES DA FACTORÍA PARA DEBATER UN CALENDARIO DE MOBILIZACIÓNS QUE EMPECE POR UNHA CONCENTRACIÓN NA PORTA E VAIA AUMENTANDO A PRESIÓN PROGRESIVAMENTE.

COA SITUACIÓN QUE TEÑEN OS AAOR, ESTAMOS SEGUROS DE QUE SE A DIRECCIÓN DE NAVANTIA, QUE É A MAN QUE MECE O BERCE, VE FIRMEZA POR PARTE DO COMITÉ DE EMPRESA DA

PRINCIPAL, A VITORIA É POSIBLE. Unha firmeza que ademais sería o coherente nunha folga que está convocada por CIG, CCOO, UGT e MAS.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

[Ferrol] Navantia: o dereito de folga é sagrado

Dende este luns está en marcha unha folga en dúas compañías de mantemento (Indasa e a UTE Tecman-ElectroRayma) de Navantia contra 15 despedimentos. Nun intento de boicoteala, a UTE solicitou unha mediación sobre os servizos mínimos, que foi aceptada polos traballadores.

Entre outros, a UTE argumentou que estaba obrigada por contrato a cumprir os servizos mínimos que lle indicase Navantia e que, de non realizarse no prazo e forma sinalados, “a COMPAÑÍA [Navantia] poderá levar a cabo o ou os contratos de mantemento que estime precisos, que serán por conta do ADXUDICATARIO”.

A árbitra foi a presidenta do Consello Galego de Relacións Laborais e ditou o seu laudo o domingo 22, resolvendo que NON PROCEDE establecer servizos mínimos porque a actividade de Navantia “non afecta a ningunha das liberdades ou dereitos especialmente protexidos pola Constitución, nin a un ben xurídico constitucionalmente protexido”.

O laudo tamén aborda a esixencia do cumprimento dos servizos mínimos que Navantia establece en caso de folga, sobre o que di que “a ‘facultade’ da contratista [Navantia] de substituír ás persoas en folga por outras non vencelladas á UTE está literalmente prohibida polo artigo 6.5 do RDLRT [Real Decreto-Lei de Relacións de Traballo] e coñécese no mundo xurídico como ‘esquirolaxe’, proscrito polo ordenamento e claramente inconstitucional” (o subliñado é noso). A árbitra tamén ditou que o laudo ten eficacia de convenio.

Toda esta información foi transmitida á empresa o luns pola comisión de Industria Auxiliar do comité de empresa, a pesar do cal onte foron reparados dous guindastres por persoas alleas á UTE.

O comité de empresa de Navantia non pode tolerar por parte da dirección de Navantia unha actitude que ata a árbitra cualifica de “esquirolaxe”. De feito, tampouco a podería tolerar de non haber laudo porque RESPECTAR E FACER RESPECTAR O DEREITO DE FOLGA É ABECÉ DO SINDICALISMO DE CLASE E, INCLUSO, DO SIMPLE COMPAÑEIRISMO.

Neste senso, a CGT xa solicitou unha xuntanza urxente da permanente do comité, para abordar dúas cuestións:

1) A resposta a esta situación, que na nosa opinión debe empezar por un comunicado que informe de todos estes aspectos, que chame a tódolos traballadores da factoría a non substituír ós compañeiros en folga e que lle deixe moi claro a Navantia e as compañías que calquera nova agresión contra a folga terá unha resposta sindical contundente.

2) As medidas de solidariedade efectiva a tomar para axudar ós compañeiros a gañar este conflito, provocado polo intento das empresas (compañías e Navantia) de burlar o convenio provincial do Metal, que recolle o dereito de subrogación para os traballadores de mantemento nas empresas públicas.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Navantia Ferrol: non aos despedimentos na industria auxiliar

O vindeiro luns, os traballadores de dúas compañías (Indasa e a UTE Tecman-Rayma) comezan unha folga indefinida. Motivo: a comunicación de 6 despedimentos en Indasa e o despedimento de 9 traballadores da UTE (sen o aviso previo que marca a lei, ademais). Lamentablemente non son os únicos (por exemplo, Maessa despediu eventuais en masa durante o verán). De feito, xa se nota a baixada de traballadores subcontratados dentro da factoría.

Estes despedimentos están aínda menos xustificados porque son traballadores de mantemento, tarefa que hai que realizar sempre, haxa máis ou menos carga de traballo. Ademais, no caso da UTE, a plantilla é a mesma que coa anterior adxudicataria, que se fixera co contrato nun período de subactividade. Por tanto, a diminución da carga de traballo non pode ser escusa agora para recortar plantilla.

A verdadeira razón dos despedimentos é que o 1 de outubro se renova a adxudicación dos contratos de mantemento e tanto os empresarios das compañías como a dirección de Navantia, que son unlla e carne, queren aproveitar para rebaixar as condicións laborais. De feito, onte mesmo houbona factoría de San Fernando unha mobilización conxunta dos traballadores de Ditecsa e de Acciona. Ditecsa é a adxudicataria alí do mantemento e se mobilizan precisamente pola ameaza de deterioro das súas condicións laborais da man da renovación da adxudicación. E as traballadoras de Acciona levan dende antes do verán mobilizándose contra a aplicac ión de convenios distintos dependendo do tipo de contrato (fixo ou eventual), situación iniciada a raíz da última adxudicación do contrato de limpeza. ¿Tamén nos van dicir que o problema en San Fernando é a diminución da carga de traballo? Ademais, se non hai carga de traballo, que a busquen. Neste senso, debería haber moita máis iniciativa sindical para reivindicala.

O último convenio provincial do Metal da Coruña conquistou o dereito de subrogación para os traballadores de mantemento nas empresas públicas. O que pretenden agora os empresarios da IA e a dirección de Navantia con estes despedimentos é anular na práctica ese dereito. É un ataque grave contra o movemento obreiro. Non poden saírse coa súa.

A CGT ESIXE A INMEDIATA READMISIÓN DE TÓDOLOS DESPEDIDOS E FAI UN CHAMAMENTO Á SOLIDARIEDADE. Unha solidariedade que nonpode ser espiritual, senón concreta, dando pasos de cara a mobilizarnos todos xuntos para lograr este obxectivo.

Neste senso, o feito de que na baía de Cádiz haxa exactamente o mesmo problema de fondo (aínda que non en forma de despedimentos) debe servir para impulsar a mobilización conxunta tamén entre as dúas áreas xeográficas, fronte a unhas empresas insaciables que buscan degradar as condicións laborais de tódolos traballadores (tamén os da principal, como demostrou o convenio único).

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

O esperpento dos novos ingresos en Navantia

A CGT non participou na negociación dos novos ingresos. Pero onte fomos invitados á xuntanza da permanente do comité na que se decideu plantearlle á empresa que deixase en suspenso a convocatoria das prazas de profesionais junior para introducir algúns cambios no acordo xa asinado, a fin de ampliar o abano de titulacións afíns que permiten presentarse. A CGT estivo de acordo coa proposta, pero tamén dixemos que para nós había moitas máis cousas que deberían cambiar:

  1. No baremo de operarios e empregados hai puntuacións diferentes polo mesmo concepto, o que para nós non está xustificado. Mentres que a FP Dual en empresas do sector naval son 10 puntos no grupo A (especialidades 1 a 7), nos grupos B e C (especialidades 8 e 9) son só 8. Mentres que no grupo A se obteñen puntos por un curso de formación específica dun mínimo de 20 horas, nos grupos B e C se esixen 60 horas. Hai circunstancias similares respecto á formación transversal e o inglés. O lóxico é que o mesmo puntúe o mesmo en tódolos casos.
  2. Mentres que nas bases das prazas de operarios e empregados di que o límite de 3 anos de experiencia se refire a profesións asociadas á especialidade á que se opte, nas bases das prazas de técnicos superiores fálase de experiencia laboral a secas. Se nos atemos á literalidade do asinado, isto significa que un estudante que se vira obrigado a traballar para poder pagarse os seus estudos universitarios non podería presentarse, mentres que un estudante dunha familia desafogada economicamente, si.
  3. É contraditorio que nas prazas de operarios e empregados só se poida optar a unha especialidade, pero que nada impida que alguén que opte a unha praza universitaria opte tamén, co seu título de Bacharelato, a unha praza da especialidade 8 de operarios e empregados.

Pero o verdadeiramente relevante do acordo asinado é que contén aspectos moi cuestionables dende unha óptica sindical de clase:

  1. Todos sabemos que, cando o pasado decembro nos vendían as bondades do plan- convenio, un dos argumentos de máis peso foi que suporía a cobertura do 75% das prexubilacións con contratos fixos. Pero os contratos van ser eventuais. Isto, ademais de supoñer un engano, plantea unha gran pregunta: ¿está garantido que tódalas persoas que obteñan praza acabarán con contrato fixo? ¿Ou cabe a posibilidade de que algunha acabe despedida e se contrate a outra, o que significaría implantar entre a plantilla de Navantia unha precariedade até agora descoñecida? Esta non é unha cuestión menor. Os sindicatos asinantes deberían aclarar este punto.
  2. Os acordos da Comisión central de Emprego recollían (acta do 30 de abril, páx. 3) que para as prazas de operarios e empregados poderían presentarse titulados de FP ou persoas con experiencia profesional. Os acordos de Ferrol violan isto, posto que esixen titulación e experiencia, impedindo así que traballadores que están exercendo unha profesión, pero que non teñen esa titulación, opten ás prazas. Por se isto fose pouco, a experiencia dos candidatos/as non pode ser superior ós tres anos, o cal é unha barbaridade. Estas medidas están destinadas descaradamente a impedir que os compañeiros da industria auxiliar poidan na práctica optar ás prazas. A razón desta discriminación é que a dirección de Navantia aposta por un modelo de empresa no que a produción está subcontratada. Os profesionais da IA deben seguir nas súas compañías porque aí é onde teñen que estar para xerar maiores beneficios para os intereses privados, que é do que se trata. Por tanto, estes criterios para presentarse ás prazas son un aval sindical a este modelo de empresa e ás relacións laborais que conleva na industria auxiliar: precariedade, abusos empresariais, explotación dos traballadores.
  3. Os acordos de Ferrol tamén incumpren o contido da acta do 30 de abril no tocante á proba psicotécnica. Mentres a acta di expresamente (páx. 2) que “a proba psicotécnica non terá carácter excluínte”, os acordos de Ferrol establecen que tódalas probas serán eliminatorias. A gravidade disto é que introduce un elemento de subxectividade totalmente inaceptable, similar á entrevista persoal dos técnicos superiores. Se Navantia paga ó “experto externo” encargado dos psicotécnicos, este fará o que Navantia lle diga. ¿Que perfil vai buscar ese “experto”? Moito nos tememos que un perfil de traballador submiso e resignado ante a precariedade e o empeoramento das condicións laborais, que é o que quere a dirección. Non nos vale que a empresa se comprometese a non aplicalo agás casos moi excepcionais, como se nos argumentou na reunión. O que conta é o que está escrito. Ademais, ¡como para fiarnos deste xefe de Persoal despois do intento de fraude que montou co “voto delegado” nas eleccións sindicais!
  4. O proceso para os técnicos superiores é particularmente escandaloso: unha proba de dinámica de grupo e unha entrevista persoal, nin unha soa proba obxectiva. Totalmente inaceptable. Parece que o comité saínte esqueceu o seu compromiso de demandar que tódalas contratacións de Navantia se fagan seguindo os mesmos criterios que rexen para o acceso ao emprego público (comunicado de 1/3/2018). Ademais, a pesar de que os actuais titulados medios da factoría pertencen ó grupo profesional 3, os de novo ingreso serán encadrados nos grupos 1 e 2, que gozan de menos dereitos porque os traballadores destes grupos están excluídos de toda unha serie de artigos do convenio. No canto de favorecer que toda a plantilla goce dos máximos dereitos, este acordo propicia o contrario.

¿Como se chegou a esta situación tan esperpéntica? Polo deterioro sindical que vivimos, que no terreo das negociacións se expresa como escurantismo. Negóciase en secreto, sen informar ós traballadores nin escoitalos, algo particularmente importante en temas como este para poder ter un coñecemento máis profundo e exacto da realidade. E cando os acordos asinados transcenden (porque o comité tampouco os distribúe, como é a súa obriga) e choven as queixas porque hai circunstancias non contempladas, entón a ver se a empresa ten a ben aceptar cambiar o xa asinado. Ás veces pode que á empresa lle conveña que cambie, como vimos no convenio: entre o 4 de decembro (día do preacordo) e o 17 (véspera do referendo) houbo catro textos distintos, produto do enorme malestar que se expresaba nas asembleas de tallo, que provocou modificacións co obxectivo de evitar a repetición dun IV Convenio. Ás veces pode que á empresa non lle importe que cambie (aínda que, por suposto, cobrará ese favor no futuro). Pero se un día a empresa se nega a aceptar cambios nunha acta xa asinada, ¿que?

UNHA ACTA ASINADA É UNHA COUSA MOI SERIA. O MELLOR É NEGOCIAR CON LUZ E TAQUÍGRAFOS, CONTANDO COS TRABALLADORES, PARA ASÍ PODER DETECTAR O QUE HAXA QUE MELLORAR ANTES DE ASINAR NADA.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol