post

[Ferrol] Análise do convenio de Navantia: articulado

Ayer analizamos el marco general del convenio único. Además de lo dicho, añadimos que desaparecen el derecho del cónyuge o hijo/a de un compañero muerto en accidente laboral a ingresar en la empresa y el artículo sobre Acoso sexual y violencia de género del III Convenio. Hoy analizamos el contenido de los principales artículos, análisis que incluirá comentarios sobre el cuadro comparativo con el convenio actual (XXI Bazán-III Navantia) que CCOO envió ayer a sus afiliados (lleno de incorrecciones, en nuestra opinión). Estos dos análisis (marco general y articulado) son complementarias y componen un todo.

Art. 5 COMISIÓN PARITARIA INTERPRETACIÓN CONVENIO: Según CCOO está igual que el XXI -III, pero desaparece que los conflictos que afecten a una sola factoría se resolverán entre la empresa y su comité, y se añade que las decisiones de esta comisión “producirán los mismos efectos que un convenio”.

Art. 9 GRUPOS FUNCIONALES: Aquí hay mucha confusión. El nuevo grupo funcional de Técnicos Titulados tiene 4 niveles, cuando ahora los titulados medios y ayudantes de ingeniero tienen 6. ¿Dónde quedarán clasificados los de los dos niveles superiores? ¿Qué ocurrirá cuando alguien del nivel E1 ascienda? ¿Pasará al grupo profesional 2, cuyos derechos capa este convenio? ¿Qué va a salir de la comisión de marras? Es inaceptable pretender que se firme el convenio cuando aspectos decisivos no sólo no están definidos, sino que se dejan en manos de una comisión que a saber qué decide.

Art. 11 MULTIFUNCIONALIDAD: Los grupos profesionales 3 y 4 tendrán que hacer todas las tareas de este encuadramiento, con la sola limitación de la formación.

Art. 12 MOVILIDAD FUNCIONAL: Según CCOO está igual que el XXI, pero hay dos diferencias importantes: 1) El cambio de grupo funcional podría significar acabar en el de Técnicos Superiores (que sólo está en el convenio a medias). 2) En el XXI-III la compensación económica era neta; ahora es bruta.

Art. 13 PRESTACIÓN DE SERVICIOS EN DISTINTOS CENTROS DE TRABAJO: Obligatorio dentro de la misma zona geográfica.

Art. 14 JORNADA DE TRABAJO: Según CCOO está igual que el XXI, pero se añadió lo siguiente: “La jornada efectiva de trabajo se computará de modo que, tanto al comienzo como al final de la jornada, el trabajador se encuentre en su puesto de trabajo”.

Art. 21 TIEMPO POR TIEMPO: Se limita el disfrute del mismo.

Art. 22 PROLONGACIÓN DE JORNADA: Las extras estructurales incluyen también “los trabajos a realizar en el mes anterior para asegurar el cumplimiento de las entregas en las fechas comprometidas con los clientes”. ¿Haremos un paro por la mañana para presionar con una entrega y será obligatorio velar por la tarde para asegurarla?

Art. 24 CONTROL DE PRESENCIA: Según CCOO está igual que el XXI, pero se añade un párrafo: “la Empresa dispondrá los medios que estime adecuados para el control de presencia, en función de la naturaleza de las instalaciones y puestos de trabajo, informando al Comité de Empresa de las medidas adoptadas”. Esto reabre la puerta al reloj único de fichar. De hecho, el añadido ESTÁ COPIADO DEL IV CONVENIO.

Art. 25 DISPONIBILIDAD ESPECIAL y 26 POLIVALENCIA: Según CCOO están igual que el XXI, pero no es así porque ahora estos artículos ya no afectan a todos (quedan excluidos los nuevos ingresos y los TS).

Art. 27 CONTRATACIÓN DE PERSONAL DE NUEVO INGRESO: Este artículo dice una cosa muy extraña: “Cuando el ingreso sea por concurso-oposición, el personal de la empresa perteneciente a otro grupo profesional, tendrá preferencia para ocupar las vacantes en igualdad de circunstancias”. ¿Qué quiere decir esto? ¿Que si un operario tiene un título de grado medio tiene que examinarse también y que, a igualdad de notas, tendría preferencia?

Art. 28 ASCENSOS: Desaparecen los artículos Asimilaciones, Sistemas de promoción y Turnos de ascenso. Los nuevos criterios serán distintos según el grupo profesional. Para el 3 y 4 “incluirá, entre otros a definir, el criterio de 8 años de antigüedad en el nivel como factor prioritario”. Los defensores del convenio están vendiendo que garantiza un ascenso cada 8 años, pero el texto no dice eso. Las asimilaciones son cada 8 años, lo cual representa el 12,5% de la plantilla anualmente, a lo que se suman los ascensos, que representan otro 5-10%. Además, el XXI Convenio dice que el personal con limitaciones puede ascender por antigüedad “sin ocupar plaza en su gremio”, coletilla que ahora desaparece. Frente a todo esto, el convenio único sólo garantiza el 10%. Y establece un límite presupuestario: 0,7% sobre las retribuciones. Pregunta: ¿Qué ocurrirá si el 10% de ascensos implica más del 0,7% de las retribuciones? ¿Se cumplirá el 10 (y se superará el 0,7) o se cumplirá el 0,7 (y se bajará del 10)? Todos sabemos que lo segundo. Claro que también hay una manera de cumplir ambos criterios: disminuir la cuantía económica de los ascensos. ¡Como para darle un cheque en blanco a la comisión! Con las cosas de comer no se juega.

Art. 29 FORMACIÓN: La que se considere orientada a la capacitación o adaptación al puesto de trabajo será obligatoria.

Art. 34 INCREMENTO SALARIAL: 1) Rechazamos frontalmente ligarlo a los Presupuestos Generales del Estado porque esto podría suponer en el futuro un recorte de salarios por la misma vía. 2) Está muy lejos de la recuperación del poder adquisitivo perdido desde 2010.

Art. 35 LÁUSULA FIDELIZACIÓN/PRODUCTIVIDAD: 1) No es verdad que suponga la misma cantidad para todo el mundo porque la cantidad aportada dependerá de las retribuciones de cada trabajador. 2) ¿Qué pasa con el dinero de un trabajador que cause baja en la empresa antes de los 60 años o de acumular 20 años de antigüedad? ¿Adónde va?

Art. 37 COMPLEMENTO BAJA IT: Según CCOO está igual que el XXI, pero no es así por tres razones: 1) El XXI Convenio no distinguía entre enfermedad común y enfermedad profesional. 2) El XXI Convenio enumeraba los conceptos incluidos en el complemento, mientras que ahora se habla de “salario fijo”. 3) Este convenio dice que en caso de “incapacidad derivada de contingencias profesionales se incluirá también en el importe del complemento el plus de turno y de trabajos especiales”, lo cual quiere decir que en caso de IT por enfermedad común no se incluirán, cuando en el XXI se incluyen los trabajos especiales.

Art. 41 CONCEPTOS SOCIALES: Según CCOO está igual que el XXI, pero esto sólo es verdad momentáneamente porque dice que una de las comisiones “estudiará las medidas a tomar para no generar derechos en materia de beneficios sociales para el personal que cause baja definitiva en la empresa”. Y si los futuros jubilados (o los prejubilados con un ERE de extinción) van a perder, por ejemplo, el cartucho de Navidad, ¿qué pueden esperar los que ya son pensionistas de esa comisión? Es fácil de imaginar.

Art. 42 REGULACIÓN DE LA PRÁCTICA SINDICAL EN LA EMPRESA: Según CCOO está igual que el XXI, pero no es así porque desaparece que el comité de empresa es el único órgano de representación unitario de todos los trabajadores. También desaparece que es el único capacitado para la denuncia e iniciación de la negociación colectiva, sin que esta competencia se traslade al Intercentros. La cosa está muy clara: la burocracia sindical se quiere cargar los comités y utiliza la representatividad otorgada por los trabajadores para minarlos desde dentro.

Art. 54 SUBCONTRATACIÓN: Dice CCOO que se redactó “teniendo en cuenta el convenio provincial”. Será por eso que desaparece esto que dice el XXI Convenio: “Las empresas subcontratistas que vayan a realizar su actividad dentro del recinto (…) deberán estar al corriente del pago de los salarios de los trabajadores, así como de sus obligaciones con la Seguridad Social y la Hacienda Pública, velando la Dirección y el Comité de Empresa por su cumplimiento”. Pero no hay que preocuparse porque la comisión esa que lleva veinte años ordenando la industria auxiliar va a seguir ordenándola (por los siglos de los siglos, amén).

DISPOSICIÓN ADICIONAL PRIMERA – COMISIONES: Si en la más importante (Política salarial y promoción profesional) hay desacuerdos, se resolverán en la Comisión Mixta Paritaria, cuyas decisiones tienen valor de convenio.

DISPOSICIÓN ADICIONAL SEGUNDA – COMPLEMENTO DE JUBILACIÓN: Rechazamos que desaparezca para los nuevos ingresos, su capitalización y unas esperanzas de vida que son una estafa. Pero además, dice que se mantendrá este derecho a percibir un capital al acceder a la jubilación definitiva ordinaria, “siempre que [el trabajador] tenga contrato en vigor en la empresa al momento del hecho causante”. Los defensores de este convenio dicen que las condiciones de la prejubilación serán las mismas que en 2005. En 2005 se aplicó un ERE extintivo, o sea, se rescindieron los contratos. Pero si esto es así ahora, al llegar a la jubilación no se tendría un contrato en vigor con Navantia. Esto requiere una aclaración.

DISPOSICIÓN ADICIONAL TERCERA – PERÍODOS DE FORMACIÓN Y ADAPTACIÓN: Los salarios son muy bajos y la permanencia, excesiva. ¿Un trabajador que ingrese necesita cuatro años para adaptarse?

DISPOSICIÓN TRANSITORIA: Rechazamos el teletrabajo.

DISPOSICIÓN DEROGATORIA: Deja sin efecto todo lo que no sea el convenio único (anteriores pactos, acuerdos, convenios), cuando todos sabemos que hay muchas cosas en actas complementarias (aunque no sepamos muy bien cuáles son, dado que el comité nos las oculta).

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

Análisis Articulado-1

 

post

[Ferrol] Análise do convenio de Navantia: Marco Xeral

O comunicado sindical do día 5 sobre o convenio afirmaba dúas cousas: 1) Que o día anterior se asinara unha acta final da mesa negociadora; 2) Que se iniciaba o proceso de aprobación do resultado alcanzado.

A pesar dos esforzos por que os textos non se difundan, o texto difundiuse e o seu contido xerou un serio malestar entre os traballadores. A consecuencia disto, a negociación reabreuse, dando como resultado o novo texto do día 10. Pero ESTE TEXTO DO 10 TAMPOUCO É O DEFINITIVO, como recoñeceron tanto o comité de Cartagena nun correo do luns como o comité de San Fernando nas asembleas de onte.

Por tanto, é evidente que os negociadores sindicais se equivocaron ó dar por pechada a negociación o día 4. Os defensores deste convenio/plan están a anunciar unha catástrofe se non se aproba, como xa fixeron no IV Convenio. Entón, os traballadores non lles fixemos caso, o IV Convenio non se asinou e non pasou nada. Agora a situación é moito máis favorable: hai carga de traballo, non está o PP no goberno, o PSOE ten unha situación política moi débil… Se o convenio mellorou entre os días 4 e 10 exclusivamente a causa do malestar nas factorías, ¿CANTO NON PODERÍA MELLORAR SE NOS MOBILIZÁSEMOS? Pero non só se trata do convenio. A taxa de reposición pactada está lonxe da aprobada pola asemblea (recuperar o nivel de emprego de 2005). De feito, o plan nin sequera contempla as baixas por xubilación que se están a producir este ano. Este plan supón outro recorte de persoal. Non podemos contentarnos. Temos que reivindicar MÁIS EMPREGO e que todos os novos ingresos sexan por CONCURSO-OPOSICIÓN, como corresponde a unha empresa pública.

Pero ademais de máis emprego, hai que reivindicar t amén MELLOR EMPREGO. Estes días están a oírse por boca dos defensores deste convenio/plan argumentos propios do PP, no senso de que as condicións laborais son secundarias. Pero non o son. Dende unha posición sindical de clase, é INACEPTABLE que este convenio conteña dous convenios en un, posto que establece unhas condicións inferiores para os novos ingresos.

PEORES CONDICIÓNS PARA OS NOVOS INGRESOS

  • DOUS NIVEIS DE INGRESO CUNHA PERMANENCIA EN CADA UN DELES DE 2 ANOS. AGORA SÓ HAI UN E A PERMANENCIA É DE 6 MESES PARA OS CONTRATOS DE FORMACIÓN E DE 2 MESES PARA O RESTO (art. 31 XXI Co nvenio)
  • NON COBRARÁN DISPOÑIBILIDADE ESPECIAL
  • NON COBRARÁN POLIVALENCIA
  • NON COBRARÁN A PAGA DE COMEDOR-ECONOMATO
  • NON TERÁN COMPLEMENTO DE XUBILACIÓN
  • DEPENDENDO DO QUE SE APROBE NAS CINCO COMISIÓNS A CREAR TRALA SINATURA DO CONVENIO, PODERÍAN PERDER MOITAS MÁIS COUSAS. OS CRITERIOS DE INCORPORACIÓN DOS NOVOS INGRESOS E AS MODALIDADES DE CONTRATACIÓN TAMÉN QUEDAN PARA UNHA COMISIÓN

Ademais, perderán os dereitos que perdemos todos po rque desaparecen do convenio único:

DEREITOS QUE PERDEMOS TODOS

  • A MOBILIDADE ENTRE FACTORÍAS DA MESMA ZONA XEOGRÁFICA SERÁ OBRIGATORIA
  • PÉRDENSE AS ASIMILACIÓNS E HAI RECORTES NOS ASCENSOS
  • O COMPLEMENTO DA BAIXA POR DOENZA COMÚN NON INCLUI RÁ OS TRABALLOS ESPECIAIS
  • A AXUDA POR FAMILIARES CON DISCAPACIDADE DEPENDERÁ DA PORCENTAXE DE DISCAPACIDADE E INTRODÚCENSE NOVAS CONDICIÓNS
  • DESAPARECE A GARANTÍA DO POSTO DE TRABALLO E O COMPROMISO DA EMPRESA DE NON PRESENTAR DURANTE A VIXENCIA DO CONVENIO NINGÚN ERE, AGÁS POR MOR DE SAÍDAS ANTICIPADAS (art. 73 XXI Convenio)

Ademais destas cousas, que xa están claras, quedan pendentes de definir nas futuras cinco comisións aspectos fundamentais do convenio:

ASPECTOS FUNDAMENTAIS A DEFINIR NAS COMISIÓNS

  • PLAN DE EMPREGO
  • CLASIFICACIÓN PROFESIONAL, NOVA ESTRUTURA SALARIAL E ENCADRAMENTO DE TODO O PERSOAL EN AMBAS
  • CRITERIOS DA PROMOCIÓN
  • HOMOXENEIZACIÓN DOS CONCEPTOS RETRIBUTIVOS FIXOS E VARIABLES, E DOS CONCEPTOS SOCIAIS (becas, comedor-economato, cartucho de Nadal…)
  • SEGURO COLECTIVO DE FALECEMENTO INDICADORES DE PRODUTIVIDADE
  • PROTOCOLO DE SUBCONTRATACIÓN

Pero este convenio aínda é peor porque en realidade son TRES CONVENIOS EN UN, posto que toda unha serie de artigos non serían de aplicación ós técnicos superiores:

ARTIGOS QUE NON SE LLES APLICARÍAN ÓS TÉCNICOS SUPERIORES

  • RÉXIME DE QUENDAS
  • TRABALLOS NOCTURNOS
  • TEMPO POR TEMPO
  • PROLONGACIÓN DE XORNADA CONTROL DE PRESENZA
  • DISPOÑIBILIDADE ESPECIAL E POLIVALENCIA
  • VIAXES E DIETAS
  • INCAPACIDADE PERMANENTE TOTAL, ABSOLUTA OU GRAN INVALIDEZ
  • COMPLEMENTO DE XUBILACIÓN

Ademais, terían CRITERIOS DISTINTOS NA PROMOCIÓN E NO RÉXIME DE RETRIBUCIÓNS

Como se ve, só con isto xa é evidente que hai RETROCESOS MOI IMPORTANTES PARA OS TRABALLADORES. Ademais, hai que sumar toda unha serie de modificacións negativas que sofren diferentes artigos, cuxa análise máis po rmenorizada faremos pública proximamente. ¡E hai que ter en conta que o texto aínda está incompleto! ¿ONDE ESTÁN OS ANEXOS? ¿ONDE ESTÁN AS TÁBOAS? QUE, NESTAS CIRCUNSTANCIAS, O COMITÉ DE EMPRESA POÑA EN MARCHA O PROCESO PARA A SÚA APROBACIÓN É

IMPRESENTABLE.

ESIXIMOS QUE O COMITÉ DEA A COÑECER TODA A INFORMAC IÓN COMO PRIMEIRO PASO, A CONVOCATORIA DUNHA ASEMBLEA XERAL E, Ó SEU DEBIDO MOMENTO, A VOTACIÓN SEPARADA DO PLAN E DO MAL CHAMADO CONVENIO “ÚNICO”.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

2018-12-12 Análise do convenio Marco xeral

 

post

Comunicado de CGT Navantia Ferrol: Peor có IV Convenio

O que o comité dixo no seu día respecto á negociaci ón do convenio, e a asemblea xeral así o aprobou, é moi claro: UN CONVENIO DE TRANSICIÓN PARA NEGOCIAR A RECUPERACIÓN DO PODER ADQUISITIVO E OS ASCENSOS, REGULAR O INTERCENTROS, INCLUiR ARTIGOS XA ACORDADOS E METER ÓS TÉCNICOS SUPERIORES. MÁIS NADA.

A REALIDADE É MOI DISTINTA: POLA VÍA DOS FEITOS CON SUMADOS, SEN CONSULTAR NIN INFORMAR ÓS TRABALLADORES, A BUROCRAC IA SINDICAL ESTÁ REVISANDO ABSOLUTAMENTE TODO O ARTICULADO DO CONVENIO, CO OBXECTIVO DE SACAR ADIANTE AGORA O QUE NON CONSIGUEU SACAR ADIANTE NO IV CONVENIO.

Pero non se trata só de que desaparecen as asimilacións ou de que hai recortes en moitos outros conceptos (ascensos, incapacidade temporal, complemento de xubilación, axudas por familiares con discapacidade…). O máis grave é que este convenio, chamado cinicamente “convenio único”, en realidade fragmentaría ós traballadores porque establece diferentes condicións laborais na plantilla de Navantia, e non só entre os que xa estamos dentro e os futuros ingresos (que terían peores condicións laborais), senón tamén dentro da actual plantilla porque na práctica se plantea a saída do convenio dos titulados medios e os axudantes de enxeñeiro, posto que non lles serían de aplicación toda unha serie de artigos. Isto equivale a dinamitar as futuras negociacións colectivas porque lle permitiría á empresa xogar cos intereses dos distintos colectivos.

OS TRABALLADORES TEMOS ENFRONTE UN CONSENSO ENTRE EMPRESA E BUROCRACIA SINDICAL PARA ELIMINAR OU RECORTAR OS ACTUAIS DEREITOS COLECTIVOS DO CONVENIO. Cando non quede máis remedio por lei ou para que a xente non se rebote, algúns dereitos colectivos se transformarán en dereitos individuais para os que xa estamos en plantilla.

A estratexia para evitar que esta vez a xogada lles saia mal, como lles pasou no IV Convenio, é moi descarada:

  1. Ligar o convenio coas prexubilacións, para así dividir ós traballadores, posto que unha parte terá un interese persoal (saír da empres a) que non ten nada que ver co convenio. Por certo, moito crear expectativas xogando con idades e anos, pero das condicións da prexubilación aínda non dixeron nadade forma oficial.
  2. Enmascarar os recortes, a fin de que entre os prexubilables non xurdan dúbidas polas consecuencias do convenio para os compañeiros que seguirán traballando. Esta é a función das mesas de negociación que se constituirían trala sinatura do convenio, que negociarían cousas tan importantes como ¡a estrutura salarial ou a clasificación profesional! O CONVENIO NON PODE SEGUIR NEGOCIÁNDOSE UNHA  VEZ  ASINADO  PORQUE  OS  TRABALLADORES  NON  PODEMOS CONFIAR NUN COMITÉ QUE NON SÓ OCULTA A INFORMACIÓN, SENÓN QUE SE NEGA A DALA CANDO SE LLE PIDE.
  3. Ofrecer algún diñeiro inmediato (incrementos salariais e prazas de ascenso) ós que se quedan, a fin de que unha parte deles só pense no curto prazo e apoie asinatura. Pero pensar no curto prazo sempre é un erro, como reflicte o coñecido dito de “Pan para hoxe e fame para mañá”.
  4. Levar a decisión ás portas dunhas vacacións, para xustificar facer as cousas ás carreiras.
  5. Votar o convenio en urna, a pesar de que a postura de CCOO sempre foi votar a man alzada na asemblea xeral. De feito, UGT propuxo votar en urna no IV Convenio e CCOO rexeitouno. Desta volta asume as teses da UGT.

    En tódalas fases da negociación, manter ós traballadores o máis desinformados posible porque, como é ben sabido, a información é poder. PRETENDEN CONVERTER ÓS TRABALLADORES EN MONICREQUES DUNS APARATOS SINDICAIS QUE TEÑEN OS SEUS PROPIOS INTERESES E QUE UTILIZAN OS DEREITOS DOS TRABALLADORES COMO MOEDA DE CAMBIO NOS SEUS PASTELEOS COAS EMPRESAS, A PATRONAL E O GOBERNO. Pero o comité de empresa representa ó conxunto dos traballadores, e a súa obriga é dar ó conxunto dos traballadores toda a información en tempo e forma. E se non o fai, non está actuando como representante dos traballadores.

    En poucas palabras: UTILIZANDO O CARAMELO DA PREXUBILACIÓN, A BUROCRACIA SINDICAL CHANTAXEA ÓS PREXUBILABLES PARA QUE, A CAMBIO DA SÚA SAÍDA ANTICIPADA, SE CARGUEN O CONVENIO DA BAZÁN, PARA QUE ACEPTEN AGORA PARA OS DEMAIS OS RECORTES QUE NON ACEPTARON NO IV CONVENIO.

    ¿É LÓXICO QUE DECIDAN ESTE CONVENIO TRABALLADORES QUE NON O VAN SUFRIR E QUE, POLA CONTRA, UNHA PARTE DOS QUE SI O SUFRIRÁN (os futuros ingresos) NON POIDAN OPINAR? Non o é porque AS PREXUBILACIÓNS NON FORMAN PARTE DO CONVENIO, SENÓN DO PLAN, como demostra que os sindicatos pidan que cheguen até 2022, cando o convenio remata en 2021.

    A NEGOCIACIÓN CONXUNTA DESTE CONVENIO E DO PLAN NUNCA FOI APROBADA POLOS TRABALLADORES. POLO TANTO, HAI QUE:

    • 1) SEPARAR PLAN (OU SEXA, PREXUBILACIÓNS) E CONVENIO, COMO HISTORICAMENTE DEFENDEU SEMPRE O MOVEMENTO SINDICAL.

     

    • 2) NEGOCIAR UN CONVENIO DE TRANSICIÓN QUE SIGA REMITÍNDOSE Ó XXI CONVENIO DA BAZÁN PARA TODO O QUE NON ESTEA RECOLLIDO NEL. E QUE DURANTE A VIXENCIA DESE CONVENIO TRANSITORIO SE VAIAN ESTUDANDO CON TEMPO E INFORMACIÓN ÓS TRABALLADORES OS TEMAS A DEFINIR NA SEGUINTE NEGOCIACIÓN COLECTIVA.

    HAI MOITO EN XOGO. CHAMAMOS A TÓDOLOS TRABALLADORES A PENSAR POR SI MESMOS E CHEGAR ÁS SÚAS PROPIAS CONCLUSIÓNS. O PEOR ERRO QUE SE PODE COMETER AGORA MESMO É FIARSE DUN COMITÉ DE EMPRESA QUE ESTÁ DEMOSTRANDO COA SÚA ACTUACIÓN QUE NON DEFENDE OS INTERESES DE CLASE DOS TRABALLADORES.

    Sección Sindical Unitaria en Navantia-Ferrol

 

post

Comunicado da SS Unitaria de CGT en Navantia Ferrol: o acordado para a Industria Auxiliar é manifestamente mellorable

A situación resúmese así:

  • 1) Os acordos aplicaranse en tres tramos: 40% á publicación no convenio provincial, 70% o 1 de xaneiro de 2019 e 100% en novembro de 2019.
  • 2) Os acordos entrarán a formar parte do convenio provincial como Disposición Transitoria. Esta disposición terá vixencia ata o 30 de xuño de 2020.
  • 3) Paralelamente, as compañías teñen que constituír unha asociación patronal. O prazo para facelo son catro meses.
  • 4) Unha vez constituída, esta asociación patronal e os sindicatos ratificarán os acordos, momento en que os mesmos entrarán a formar parte do convenio provincial como Disposición Adicional, que terá a mesma vixencia có resto do convenio. (O convenio provincial remata o 31 de decembro de 2019, pero manterá a súa vixencia mentres non se asine outro, segundo recolle o seu artigo 4).

É dicir, a solución acadada onte non é definitiva porque os acordos entran no convenio, pero como Disposición Transitoria con vixencia ata o 30 de xuño de 2020. Por tanto, se a asociación patronal acaba por non constituírse ou se, aínda constituíndose, non ratificase os acordos, estes desaparecían do convenio o 30 de xuño de 2020. Noutras palabras: os acordos entran no convenio provincial de forma provisoria.

A cuestión é: era este o único resultado posible? Non. Por que? Porque hai carga de traballo, e isto é favorable ós traballadores. Pero ademais de haber carga de traballo, ten que haber dúas cousas máis: 1) Vontade dos traballadores de loitar; 2) Vontade sindical de organizar a loita. A primeira haina, e dabondo, como quedou moi claro na asemblea xeral de compañías do venres 19 de outubro, que evidenciou un ambiente moi crítico coas limitacións do acordo (tres tramos, actualización das cantidades ó ano 2014, etc.). A segunda é obvio que falta.

Unha estratexia de mobilización firme, con implicación da principal e buscando a confluencia cos traballadores das outras factorías de Navantia, nalgunha das cales tamén hai un gran ambiente de loita da industria auxiliar, como se demostrou na exitosa folga do metal na bahía de Cádiz o pasado 13 de xuño, permitiría obter moito máis. ¿Ou acaso este acordo limitado alcanzouse grazas á negociación? En absoluto, alcanzouse grazas á folga de outubro do ano pasado. É máis, todo este asunto levaría un ano resolto se CCOO, UGT, MAS e os comités da principal chegan a apoiar a folga daquela, no canto de colaborar abertamente coa patronal para tentar afundila. En vez de aceptar acordos limitados, hai que darlle unha oportunidade á loita, o único camiño para que os traballadores logremos avances.

Tampouco se entenden tantas presas por ratificar isto. Despois de todo un ano de negociación, tendo que esperar aínda outro ano máis para poder cobrar o 100%, a que veñen tantas presas de celebrar hoxe ás 10:00 unha asemblea xeral para ratificar un preacordo acadado onte ás 21:30 horas? De verdade que non se podería explicar e debater primeiro en asembleas parciais, moito máis participativas, e que a asemblea xeral decisoria fose mañá ou pasado? Vese que, como en Navantia co convenio, tampouco na industria auxiliar hai moita vontade sindical de que os traballadores teñan tempo a ler con tranquilidade, pensar por si mesmos e chegar ás súas propias conclusións.

Sección Sindical Unitaria da CGT en Navantia Ferrol.

 

post

Navantia, as auxiliares e Alcoa maniféstanse na Coruña

Navantia Ferrol, as súas empresas auxiliares e Alcoa, manifestaránse conxuntamente polas rúas da Coruña o día 31, mércores. A mobilización comezará ás 10:00 horas no edificio sindical e rematará diante da sede da patronal, na praza de Luís Seoane.

A orixe desta protesta parte da negativa da patronal de incluír os acordos asinados no 2001 polas empresas auxiliares de Navantia no convenio provincial do metal se non se aceptan condicións novas non pactadas.

No caso de Alcoa, a protesta é unha das mobilizacións provocadas polo anuncio do peche do centro de traballo coruñés, que deixa na rúa a 600 persoas, entre contratos directos e indirectos.

A CGT da Coruña manifesta o seu apoio á mobilización e fei un chamamento a que a afiliación, simpatizantes e pobo traballador se una á protesta.

NON DEIXES QUE PISEN A@S COMPAÑEIR@S!

ALCOA NON SE PECHA!

NAVANTIA E AS AUXILIARES EN LOITA!

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

GañemosCCOO de Navantia-Ferrol intégrase na CGT

A dirección de CCOO impuxo dende hai anos unha estratexia de desmobilización e paz social, que se converteu no mellor regalo posible para as patronais e os gobernos. Esta deriva dereitista supuxo a aceptación de recortes salariais e de dereitos, de dobres escalas nos convenios, a sinatura de EREs para despedir traballadores, de contrarreformas nas pensións e da elevación da idade de xubilación.

A situación chegou ó extremo de que un individuo como José María Fidalgo, estreitamente vencellado ó Partido Popular, fose secretario xeral ou de que recoñecidos dirixentes de CCOO estean implicados no escándalo de corrupción das tarxetas black e teñan que ingresar na cadea. Esta política implicou tamén o despedimento de traballadores do sindicato aplicando a reforma laboral do PP, sentenzas xudiciais condenatorias por violación de dereitos fundamentais dos mesmos ou a participación de CCOO en xestoras de fondos de pensións privados e outros tinglados financeiros.

Milleiros de afiliados/as e delegados/as, entre os que se atopa GañemosCCOO, enfrontámonos a esta deriva cara á dereita, defendendo a combatividade, democracia e asemblearismo que foron sinais de identidade das Comisións Obreiras históricas, polas que numerosos traballadores sufriron despedimento, cadea, tortura e incluso a morte.

A resposta permanente da dirección ós que dentro de CCOO mantemos o sindicalismo de clase foi a máis completa marxinación, cando non as expulsións. En paralelo, a vida interna de CCOO baleirouse de contido, participación e debate democrático.

Esta situación reprodúcese tamén na dirección da sección sindical de Navantia-Ferrol: aceptación do modelo de empresa baseado na subcontratación masiva, ausencia de asembleas, ocultación da información (texto do convenio, intereses dos atrasos das asimilacións, propostas da empresa para o convenio único…), tratamento ós compañeiros das auxiliares como se fosen traballadores de segunda, actuacións como correveidile da empresa (IV Convenio, colocación do bloque do BAM, fiscalidade dos atrasos das asimilacións…), postura reaccionaria ante a venda de bombas á ditadura saudí, declaracións de confianza no xefe de Persoal…, chegando incluso á colaboración activa coa patronal contra os traballadores na folga de compañías de hai un ano. Pouco queda hoxe das Comisións Obreiras históricas da Bazán de Ferrol.

Estas son as razóns que nos levan a tomar unha decisión transcendente: FORMAR A SECCIÓN SINDICAL DA CGT (CONFEDERACIÓN XERAL DO TRABALLO) EN NAVANTIA-FERROL, que se presentará ás eleccións sindicais de 2019 para impulsar tamén dende o comité o sindicalismo combativo, de clase e asembleario que esixe a situación.

E falamos de sección sindical “en Navantia (e non “de Navantia) porque a CGT terá unha SECCIÓN SINDICAL UNITARIA para toda a factoría, principal e compañías, porque un dos seus fundamentos é ese principio básico do movemento obreiro chamado SOLIDARIEDADE, tan esquecido polo comité actual. Neste senso, a principal debería participar mañá na saída á rúa das auxiliares, o que implica que o comité de empresa convoque unha asemblea xeral para que os traballadores se pronuncien. En todo caso,

CHAMAMOS ÓS TRABALLADORES DE NAVANTIA A PARTICIPAR EN TÓDALAS MOBILIZACIÓNS DAS COMPAÑÍAS. ¡A UNIÓN FAI A FORZA!

Invitamos a tódolos traballadores/as, tanto da principal como das compañías, a sumarse a este novo proxecto e construír xuntos un gran sindicato que non debe favores, libre de ataduras, só comprometido cun sindicalismo que defende intransixentemente os intereses da clase obreira e baseado na toma das decisións polas asembleas.