Manifestación contra a depredación enerxética na Coruña

A CGT da Coruña apoia a manifestación que se celebrará o próximo domingo, día 25, ás 12:00 e que sairá da Delegación do Goberno da Coruña.

FÓRA AUTOXENERADORES, FÓRA DEPREDACIÓN, FÓRA ENGANOS

DAS MULTINACIONAIS DA ENERXÍA

            Desde a CGT unímonos á reivindicación contra da depredación enerxética e a favor da xestión directa, social, racional e solidaria do territorio, en lugar do pelotazo e do negocio, que xa sabemos para quen será.

            Ante a necesidade de abastecernos de enerxía, a solución non pode ser encher todos os cumes de aeroxeradores, e os campos e os vales de cables, aéreos ou enterrados, que en moitos casos estragan superficie de produción de alimentos, non indo por bordos de camiños e estradas, senón ocupando moito máis espazo do que nos poida parecer a primeira vista.

            A solución, tampouco pode ser, que as eléctricas se fagan coa propiedade do territorio.

            A solución tampouco pode ser o neofeudalismo das multinacionais eléctricas, coas súas esaxeradas esixencias dos aeroxeradores e os seus poligonais, que someten todo o que quede nas súas novas fronteiras trazadas polo capital e o seu sistema de dominación: casas, veciños, granxas, todo, sometido á multinacional.

            As nosas solucións pasan por un consumo enerxético de proximidade, por reducir o consumo ao necesario para manter unha calidade de vida aceptable, sen malgastar. As nosas solucións pasan por racionalizar e concienciar para un uso responsable da enerxía.

            As nosas solucións pasan por adaptar o urbanismo á dispoñibilidade enerxética, e non urbanizar coma se a produción de enerxía non tivera as súas propias consecuencias daniñas, e pola autoorganización, tendo o control do que necesitamos para vivir, sen expropiarnos o colectivo para beneficios millonarios das cúpulas das eléctricas e os seus salarios desorbitados.

Comité Local da Coruña da CGT

 

post

Solidariedade cos despedidos en Decathlon-Xetafe

A CGT da Coruña convoca unha concentración diante da tenda de Decathlon na rúa Real, número 48, o próximo venres, día 23, ás 19:00 horas, en solidariedade cos compañeiros despedidos por esta multinacional en Xetafe.

O pasado 8 de agosto, a multinacional Decathlon deu un paso máis na súa sistemática e premeditada estratexia de reprimir a delegados sindicais e membros activos de seccións sindicais, ao despedir a Mario Jiménez, delegado sindical por CGT e membro do comité de empresa no almacén que a empresa ten no polígono os Gaviláns de Xetafe. Este feito non é un caso illado, xa que no mesmo centro despediuse a Ovidiu Nae en outubro do ano anterior, membro da sección sindical, que ía entrar a formar parte do mesmo comité dese centro. Desde que CGT entrou a formar parte do comité de empresa en febreiro do 2020, as amoestacións por escrito e as sancións viñéronse sucedendo aos membros da sección sindical de maneira totalmente arbitraria, xa que se buscaban retortos argumentos para tipificar como faltas os propios acontecementos do traballo diario. Sancións por usar o correo corporativo para informar ao persoal sobre os seus dereitos, acusacións de roubo infundadas, que logo foron desmontadas por un xuíz, ou pedir o acompañamento dun membro do comité en reunións individuais son as escusas que esta multinacional, que alardea de protexer aos traballadores e traballadoras e de fomentar un ambiente de traballo inmellorable, utilizou para sancionar e despedir a membros electos do comité e compañeiros activos da nosa sección sindical.

Pero aí non acaba a cousa, xa que en todo o territorio do estado español, as sancións a outros grupos sindicais sucédense. Como ben mencionabamos antes, o que non toleran é que haxa persoas loitando polos seus dereitos, e denunciando as irregularidades que cometen como:

  • a non regulación das fichaxes que por lei teñen obrigación.
  • non pagar excesos de xornada aos traballadores e traballadoras con contratos a tempo parcial ata que a cantidade de denuncias foi escandalosamente grande.
  • perseguir por negarse a asinar convenios que supoñen un claro retroceso en dereitos do persoal, ou por poñer de manifesto que se cometen abusos contra o persoal e intimidacións nos centros de traballo.

Por todo isto, e xa que a empresa Decathlon non ten ningún rubor para ir ata onde faga falta para librarse da xente que eles consideran “molesta” só polo feito de loitar por unhas condicións dignas de traballo, pedimos o apoio de todos e todas, e pedimos o boicot á multinacional, ata que cese a súa represión sindical que xa nin sequera disimulan.

Non pararemos ata que se readmita aos traballadores de Decathlon despedidos, e deixe de sancionar e amoestar a quen loita polas súas condicións laborais.

Comité Local da Coruña da CGT

 

 

post

Homenaxe ás vítimas da represión na folga xeral da Coruña en 1901

O vindeiro domingo, día 05 de xuño, ás 12:30 horas, no cemiterio de santo Amaro da Coruña, terá lugar a tradicional ofrenda floral que cada ano ven organizando a CGT da Coruña en lembranza dos obreiros e obreiras asasinadas, vítimas da represión, durante a folga xeral (a coñecida como folga dos «consumeros») que tivo lugar na cidade da Coruña os días 30 e 31 de maio e día 1 de xuño de 1901.
A homenaxe terá lugar no monolito que foi levantado polas sociedades obreiras coruñesas e sufragado por subscrición popular no ano 1906.
Ao seu término, farase outra ofrenda ante o conxunto escultórico situado na Avenida de Navarra en lembranza de todxs os represaliadxs polo franquismo.

Comité Local da CGT da Coruña

Breve reseña histórica da «Folga dos consumeiros»

A finais de maio de 1901, os empregados de consumos da Coruña declaráronse en folga para conseguiren unha serie de melloras laborais. Eran os consumeiros, que así se chamaban, os encargados de recadar os impostos municipais de consumos, función que estaba cedida a un particular, do que eran empregados.

Na tarde do 30 de maio, cando se celebraba unha concentración ante o fielato de Catro Camiños, no que estaban traballando esquirois, producíuse o asasinato do empregado de consumos Mauro Sánchez por parte da Garda Civil, presumiblemente por se resistir á súa detención. Inmediatamente, as sociedade obreiras decretaron folga xeral e o enterro do traballador, o día 31, transformouse nunha impresionante manifestación antiburguesa. Unha inxente multitude dispúxose a acompañar ao consumeiro na súa derradeira viaxe, pero as autoridades militares (se tiña decretado a lei marcial) non estaban dispostas a consentiren tal desafío ao seu poder. En pleno centro da cidade, as tropas dispararon a quemarropa contra a multitude, causando víctimas entre os traballadores e traballadoras que nela había. O resultado foi a morte de oito persoas mais e varios mutilados pola acción dos sables, balas e cabalos da tropa.

Catro traballadoras e cinco traballadores coruñeses morreron naquelas xornadas. Na súa lembranza, as sociedades obreiras coruñesas, por suscripción popular, erixiron en 1906 un monumento no cemiterio de San Amaro, que ainda existe.

Os asasinados foron os seguintes:

  • Mauro Sánchez: consumeiro de 34 anos. Vivía coa súa muller e cinco fillos na estrada da Torre. Morto por bala na cabeza.
  • Benita García Torres e Manuela González Seijo: serventas do Hotel de Francia de 20 e 29 anos respectivamente. Mortas dun balazo no ventre cando estaban asomadas nunha galería.
  • Josefa Corral: 42 anos. Un balazo na cabeza cando estaba sentada na galería da súa casa en San Andrés.
  • Antonio Bruno Orro: Augador. Recibiu un balazo no peito en San Andrés.
  • Antonio M.ª Veiga: Ancián carpinteiro. Morreu no hospital tras recibir un balazo na Rúa Real.
  • Francisco García Lodeiro, alias Carabel: Aserrador de 35 anos. Natural de Mabegondo. Morto por un balazo no ventre na Rúa Alta.
  • Jacobo García: Zapateiro. Escondeuse no local da Sociedade de Oficios Varios da rúa Cordelería e morreu dun balazo.
  • Encarnación Alonso: Non se ten mais información que a de que o seu nome aparece no monolito. Probablemente faleceu mais tarde como consecuencia das feridas.

Non contentos con tal canallada, o Capitán Xeral, un individuo chamado José Lachambre Domínguez e coñecido na Coruña como o amigo do frasco da xinebra, comezou a deter a traballadores a partires do dous de xuño, conseguindo coa súa fazaña que mais de cen foran presos e varios deles condeados a cadea.

Eentre os condeados estaban os consumeiros Venancio González Escontrela (a vinte anos de cadea) e Manuel Mosquera Morano (a seis anos), o secretario da sociedade de pintores Juan Santos Martínez (a seis anos) e o secretario de «Oficios varios» Juan José Cebrián (a doce anos), por sedición e insulto á forza pública. Hai que suliñar que entre os detidos estaban os traballadores que enviaban aos seus fillos á escola que tiña montada a asociación Antorcha Galaica do Libre Pensamento, por este simple motivo.

Ante o escándalo internacional, os militares xulgaron nun tribunal de honra ao tenente Pedro Vázquez, que mandaba a tropa, que foi condeado á súa expulsión do corpo. Non entendendo cecais o cativo alcance da xustiza militar, aos poucos días, o compañeiro anarquista Ricardo Cotelo disparou contra o tenente, pero este librouse polos pelos, fuxindo entre unha persecución polo campo da Leña na que interviron varias mulleres que pasaban polo lugar.

Pouco a pouco conseguiuse o retorno de todos os condeados ao declararse ilegal a actuación militar mediante un resquicio legal, ao ser os actos dos que se lles acusou anteriores á entrada en vigor do bando de guerra.

Estes feitos foron ocultados pola burguesía, de xeito que as xeneracións seguintes a descoñeceran. Somentes algunhas asociacións obreiras e particulares decidiron, ano tras ano, seguir levando flores ao monolito erixido en 1906. Ata hoxe.

 

post

Asemblea da CGT da Coruña

O próximo 23 de maio, ás 18:30 horas, a CGT da Coruña celebrará unha Asemblea Xeral para tomar acordos para o próximo Congreso Confederal que terá lugar en Zaragoza entre o 9 e o 12 do mes de xuño. Así mesmo, nomearanse os delegados e delegados que representarán á CGT da Coruña naquel congreso.

O Comité Local da CGT da Coruña

 

post

Crónica do Primeiro de Maio na Coruña

Unha manifestación de máis de duascentas persoas, convocadas pola CUT, a CGT e o SE (Sindicato da Elevación), percorreu esta mañá as rúas da Coruña en reafirmación de pertenza á clase obreira e en reivindicación da xustiza social co lema «Os dereitos conquístanse loitando».

A manifestación percorreu as rúas da Coruña entre a praza de Pontevedra e o Campo da leña, onde se leu o manifesto. Coreáronse consignas habituais, sendo unha das maiormente seguidas «Nin pacto de rendas nin reforma laboral, a clase obreira contra o capital».

Manifesto Unitario

Nin nos farán crer, nin nos farán calar

O que se prometía como a solución aos problemas da clase traballadora non supuxo máis que un novo e enorme fracaso; a nova reforma supón a definitiva lexitimación e consagración, por parte do autoproclamado goberno máis progresista da historia, daqueles aspectos máis lesivos que xa se avanzaron nas reformas laborais de 2010 (goberno Zapatero) e de 2012 (goberno Rajoy).

Entre outras cuestións, mantéñense os mecanismos que facilitaban os despedimentos (non se recuperan indemnizacións nin os salarios de tramitación), quedan as razóns intanxibles das previsións económicas (perdas previstas ou futuras) para poder levar a cabo despedimentos colectivos, ou a non intervención da autoridade laboral nos ERE.

Dos convenios de empresa, unicamente garántese a igualdade salarial, pero non o demais. E en materia de subcontratación, vai haber que loitala nos xulgados sen dúbida, xa que non se dá unha solución clara a quen realiza igual traballo pero non reciben igual salario.

Mentres tanto, o custo da vida segue encarecéndose a toda velocidade, sen que as rendas da clase traballadora crezan ao mesmo ritmo. Nuns casos, coa complicidade activa dos sindicatos maioritarios. Noutros, por culpa dunha estudada pasividade por parte de quen goberna. Bens de primeira necesidade alcanzan o seu prezo récord un mes tras outro. Nin os salarios nin as rendas básicas teñen unha actualización que se equipare ao encarecemento do custo da vida. En todas as frontes podemos observar o mesmo: pensións que non se revalorizan, convenios que quedan conxelados…

Agora, ademais, cando apenas empezamos a pagar as consecuencias da crise do Covid 19, avecíñanse as da guerra de Ucraína. O sistema capitalista xa puxo a funcionar a súa maquinaria para que de novo sexamos as traballadoras e traballadores quen asuma os sacrificios e vano a facer como sempre, coa complicidade dos sindicatos maioritarios, que sen dúbida vannos vender unha vez máis, como xa o fixeron anteriormente, co mal chamado Pacto de Rendas.

A estas organizacións que estamos aquí neste Primeiro de Maio nin as farán crer nin as farán calar, por máis operacións propagandísticas que leven a cabo quen prometía asaltar os ceos. As conquistas sociais conséguense na rúa e non nas urnas. As verdadeiras conquistas sociais, as que supoñen unha verdadeira transformación, xamais xurdiron dun pacto entre oligarquías e elites por moi modernas que aparenten ser.

Por iso, declaramos aquí e agora, Primeiro de Maio, que nos van ter fronte eles e os seus plans de asoballamento da clase obreira; declaramos que, se outros van ser compracentes co capital e os seus axentes instalados no poder, nós estaremos dispostos e dispostas á loita, porque a clase obreira é a xeradora da riqueza social e non se conforma coas migallas.

Pola xustiza social

Viva a clase obreira

Viva o Primeiro de Maio

A Coruña, Primeiro de maio de 2022

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

Manifestación Primeiro de Maio na Coruña

Este Primeiro de Maio, Día do Traballo, a CGT da Coruña convoca manifestación que sairá da praza de Pontevedra da Coruña ás 12:30 horas. O acto será unitario conxuntamente coas organización sindicais CUT e SE (Sindicato da Elevación).

MANIFESTO UNITARIO

Nin nos farán crer, nin nos farán calar

O que se prometía como a solución aos problemas da clase traballadora non supuxo máis que un novo e enorme fracaso; a nova reforma supón a definitiva lexitimación e consagración, por parte do autoproclamado goberno máis progresista da historia, daqueles aspectos máis lesivos que xa se avanzaron nas reformas laborais de 2010 (goberno Zapatero) e de 2012 (goberno Rajoy).

Entre outras cuestións, mantéñense os mecanismos que facilitaban os despedimentos (non se recuperan indemnizacións nin os salarios de tramitación), quedan as razóns intanxibles das previsións económicas (perdas previstas ou futuras) para poder levar a cabo despedimentos colectivos, ou a non intervención da autoridade laboral nos ERE.

Dos convenios de empresa, unicamente garántese a igualdade salarial, pero non o demais. E en materia de subcontratación, vai haber que loitala nos xulgados sen dúbida, xa que non se dá unha solución clara a quen realiza igual traballo pero non reciben igual salario.

Mentres tanto, o custo da vida segue encarecéndose a toda velocidade, sen que as rendas da clase traballadora crezan ao mesmo ritmo. Nuns casos, coa complicidade activa dos sindicatos maioritarios. Noutros, por culpa dunha estudada pasividade por parte de quen goberna. Bens de primeira necesidade alcanzan o seu prezo récord un mes tras outro. Nin os salarios nin as rendas básicas teñen unha actualización que se equipare ao encarecemento do custo da vida. En todas as frontes podemos observar o mesmo: pensións que non se revalorizan, convenios que quedan conxelados…

Agora, ademais, cando apenas empezamos a pagar as consecuencias da crise do Covid 19, avecíñanse as da guerra de Ucraína. O sistema capitalista xa puxo a funcionar a súa maquinaria para que de novo sexamos as traballadoras e traballadores quen asuma os sacrificios e vano a facer como sempre, coa complicidade dos sindicatos maioritarios, que sen dúbida vannos vender unha vez máis, como xa o fixeron anteriormente, co mal chamado Pacto de Rendas.

A estas organizacións que estamos aquí neste Primeiro de Maio nin as farán crer nin as farán calar, por máis operacións propagandísticas que leven a cabo quen prometía asaltar os ceos. As conquistas sociais conséguense na rúa e non nas urnas. As verdadeiras conquistas sociais, as que supoñen unha verdadeira transformación, xamais xurdiron dun pacto entre oligarquías e elites por moi modernas que aparenten ser.

Por iso, declaramos aquí e agora, Primeiro de Maio, que nos van ter fronte eles e os seus plans de asoballamento da clase obreira; declaramos que, se outros van ser compracentes co capital e os seus axentes instalados no poder, nós estaremos dispostos e dispostas á loita, porque a clase obreira é a xeradora da riqueza social e non se conforma coas migallas.

Pola xustiza social

Viva a clase obreira

Viva o Primeiro de Maio

A Coruña, 29 de abril de 2022

Comité Local da CGT da Coruña

 

 

post

Desconvocada a folga en Abai

Abai dá marcha atrás, entre todxs conseguimos que se garanta o sistema de vacacións de sempre.

Queda DESCONVOCADA a folga e a concentración do día 9 de decembro.

A resistencia e a mobilización ten os seus froitos.

Compartimos o comunicado do Comité de Empresa, do que forma parte importante a CGT:

Sección Sindical de CGT en Abai – A Coruña