post

Homenaxe ás vítimas da represión na folga xeral da Coruña en 1901

O vindeiro domingo, día 05 de xuño, ás 12:30 horas, no cemiterio de santo Amaro da Coruña, terá lugar a tradicional ofrenda floral que cada ano ven organizando a CGT da Coruña en lembranza dos obreiros e obreiras asasinadas, vítimas da represión, durante a folga xeral (a coñecida como folga dos «consumeros») que tivo lugar na cidade da Coruña os días 30 e 31 de maio e día 1 de xuño de 1901.
A homenaxe terá lugar no monolito que foi levantado polas sociedades obreiras coruñesas e sufragado por subscrición popular no ano 1906.
Ao seu término, farase outra ofrenda ante o conxunto escultórico situado na Avenida de Navarra en lembranza de todxs os represaliadxs polo franquismo.

Comité Local da CGT da Coruña

Breve reseña histórica da «Folga dos consumeiros»

A finais de maio de 1901, os empregados de consumos da Coruña declaráronse en folga para conseguiren unha serie de melloras laborais. Eran os consumeiros, que así se chamaban, os encargados de recadar os impostos municipais de consumos, función que estaba cedida a un particular, do que eran empregados.

Na tarde do 30 de maio, cando se celebraba unha concentración ante o fielato de Catro Camiños, no que estaban traballando esquirois, producíuse o asasinato do empregado de consumos Mauro Sánchez por parte da Garda Civil, presumiblemente por se resistir á súa detención. Inmediatamente, as sociedade obreiras decretaron folga xeral e o enterro do traballador, o día 31, transformouse nunha impresionante manifestación antiburguesa. Unha inxente multitude dispúxose a acompañar ao consumeiro na súa derradeira viaxe, pero as autoridades militares (se tiña decretado a lei marcial) non estaban dispostas a consentiren tal desafío ao seu poder. En pleno centro da cidade, as tropas dispararon a quemarropa contra a multitude, causando víctimas entre os traballadores e traballadoras que nela había. O resultado foi a morte de oito persoas mais e varios mutilados pola acción dos sables, balas e cabalos da tropa.

Catro traballadoras e cinco traballadores coruñeses morreron naquelas xornadas. Na súa lembranza, as sociedades obreiras coruñesas, por suscripción popular, erixiron en 1906 un monumento no cemiterio de San Amaro, que ainda existe.

Os asasinados foron os seguintes:

  • Mauro Sánchez: consumeiro de 34 anos. Vivía coa súa muller e cinco fillos na estrada da Torre. Morto por bala na cabeza.
  • Benita García Torres e Manuela González Seijo: serventas do Hotel de Francia de 20 e 29 anos respectivamente. Mortas dun balazo no ventre cando estaban asomadas nunha galería.
  • Josefa Corral: 42 anos. Un balazo na cabeza cando estaba sentada na galería da súa casa en San Andrés.
  • Antonio Bruno Orro: Augador. Recibiu un balazo no peito en San Andrés.
  • Antonio M.ª Veiga: Ancián carpinteiro. Morreu no hospital tras recibir un balazo na Rúa Real.
  • Francisco García Lodeiro, alias Carabel: Aserrador de 35 anos. Natural de Mabegondo. Morto por un balazo no ventre na Rúa Alta.
  • Jacobo García: Zapateiro. Escondeuse no local da Sociedade de Oficios Varios da rúa Cordelería e morreu dun balazo.
  • Encarnación Alonso: Non se ten mais información que a de que o seu nome aparece no monolito. Probablemente faleceu mais tarde como consecuencia das feridas.

Non contentos con tal canallada, o Capitán Xeral, un individuo chamado José Lachambre Domínguez e coñecido na Coruña como o amigo do frasco da xinebra, comezou a deter a traballadores a partires do dous de xuño, conseguindo coa súa fazaña que mais de cen foran presos e varios deles condeados a cadea.

Eentre os condeados estaban os consumeiros Venancio González Escontrela (a vinte anos de cadea) e Manuel Mosquera Morano (a seis anos), o secretario da sociedade de pintores Juan Santos Martínez (a seis anos) e o secretario de «Oficios varios» Juan José Cebrián (a doce anos), por sedición e insulto á forza pública. Hai que suliñar que entre os detidos estaban os traballadores que enviaban aos seus fillos á escola que tiña montada a asociación Antorcha Galaica do Libre Pensamento, por este simple motivo.

Ante o escándalo internacional, os militares xulgaron nun tribunal de honra ao tenente Pedro Vázquez, que mandaba a tropa, que foi condeado á súa expulsión do corpo. Non entendendo cecais o cativo alcance da xustiza militar, aos poucos días, o compañeiro anarquista Ricardo Cotelo disparou contra o tenente, pero este librouse polos pelos, fuxindo entre unha persecución polo campo da Leña na que interviron varias mulleres que pasaban polo lugar.

Pouco a pouco conseguiuse o retorno de todos os condeados ao declararse ilegal a actuación militar mediante un resquicio legal, ao ser os actos dos que se lles acusou anteriores á entrada en vigor do bando de guerra.

Estes feitos foron ocultados pola burguesía, de xeito que as xeneracións seguintes a descoñeceran. Somentes algunhas asociacións obreiras e particulares decidiron, ano tras ano, seguir levando flores ao monolito erixido en 1906. Ata hoxe.

 

post

Asemblea da CGT da Coruña

O próximo 23 de maio, ás 18:30 horas, a CGT da Coruña celebrará unha Asemblea Xeral para tomar acordos para o próximo Congreso Confederal que terá lugar en Zaragoza entre o 9 e o 12 do mes de xuño. Así mesmo, nomearanse os delegados e delegados que representarán á CGT da Coruña naquel congreso.

O Comité Local da CGT da Coruña

 

post

Crónica do Primeiro de Maio na Coruña

Unha manifestación de máis de duascentas persoas, convocadas pola CUT, a CGT e o SE (Sindicato da Elevación), percorreu esta mañá as rúas da Coruña en reafirmación de pertenza á clase obreira e en reivindicación da xustiza social co lema «Os dereitos conquístanse loitando».

A manifestación percorreu as rúas da Coruña entre a praza de Pontevedra e o Campo da leña, onde se leu o manifesto. Coreáronse consignas habituais, sendo unha das maiormente seguidas «Nin pacto de rendas nin reforma laboral, a clase obreira contra o capital».

Manifesto Unitario

Nin nos farán crer, nin nos farán calar

O que se prometía como a solución aos problemas da clase traballadora non supuxo máis que un novo e enorme fracaso; a nova reforma supón a definitiva lexitimación e consagración, por parte do autoproclamado goberno máis progresista da historia, daqueles aspectos máis lesivos que xa se avanzaron nas reformas laborais de 2010 (goberno Zapatero) e de 2012 (goberno Rajoy).

Entre outras cuestións, mantéñense os mecanismos que facilitaban os despedimentos (non se recuperan indemnizacións nin os salarios de tramitación), quedan as razóns intanxibles das previsións económicas (perdas previstas ou futuras) para poder levar a cabo despedimentos colectivos, ou a non intervención da autoridade laboral nos ERE.

Dos convenios de empresa, unicamente garántese a igualdade salarial, pero non o demais. E en materia de subcontratación, vai haber que loitala nos xulgados sen dúbida, xa que non se dá unha solución clara a quen realiza igual traballo pero non reciben igual salario.

Mentres tanto, o custo da vida segue encarecéndose a toda velocidade, sen que as rendas da clase traballadora crezan ao mesmo ritmo. Nuns casos, coa complicidade activa dos sindicatos maioritarios. Noutros, por culpa dunha estudada pasividade por parte de quen goberna. Bens de primeira necesidade alcanzan o seu prezo récord un mes tras outro. Nin os salarios nin as rendas básicas teñen unha actualización que se equipare ao encarecemento do custo da vida. En todas as frontes podemos observar o mesmo: pensións que non se revalorizan, convenios que quedan conxelados…

Agora, ademais, cando apenas empezamos a pagar as consecuencias da crise do Covid 19, avecíñanse as da guerra de Ucraína. O sistema capitalista xa puxo a funcionar a súa maquinaria para que de novo sexamos as traballadoras e traballadores quen asuma os sacrificios e vano a facer como sempre, coa complicidade dos sindicatos maioritarios, que sen dúbida vannos vender unha vez máis, como xa o fixeron anteriormente, co mal chamado Pacto de Rendas.

A estas organizacións que estamos aquí neste Primeiro de Maio nin as farán crer nin as farán calar, por máis operacións propagandísticas que leven a cabo quen prometía asaltar os ceos. As conquistas sociais conséguense na rúa e non nas urnas. As verdadeiras conquistas sociais, as que supoñen unha verdadeira transformación, xamais xurdiron dun pacto entre oligarquías e elites por moi modernas que aparenten ser.

Por iso, declaramos aquí e agora, Primeiro de Maio, que nos van ter fronte eles e os seus plans de asoballamento da clase obreira; declaramos que, se outros van ser compracentes co capital e os seus axentes instalados no poder, nós estaremos dispostos e dispostas á loita, porque a clase obreira é a xeradora da riqueza social e non se conforma coas migallas.

Pola xustiza social

Viva a clase obreira

Viva o Primeiro de Maio

A Coruña, Primeiro de maio de 2022

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

Manifestación Primeiro de Maio na Coruña

Este Primeiro de Maio, Día do Traballo, a CGT da Coruña convoca manifestación que sairá da praza de Pontevedra da Coruña ás 12:30 horas. O acto será unitario conxuntamente coas organización sindicais CUT e SE (Sindicato da Elevación).

MANIFESTO UNITARIO

Nin nos farán crer, nin nos farán calar

O que se prometía como a solución aos problemas da clase traballadora non supuxo máis que un novo e enorme fracaso; a nova reforma supón a definitiva lexitimación e consagración, por parte do autoproclamado goberno máis progresista da historia, daqueles aspectos máis lesivos que xa se avanzaron nas reformas laborais de 2010 (goberno Zapatero) e de 2012 (goberno Rajoy).

Entre outras cuestións, mantéñense os mecanismos que facilitaban os despedimentos (non se recuperan indemnizacións nin os salarios de tramitación), quedan as razóns intanxibles das previsións económicas (perdas previstas ou futuras) para poder levar a cabo despedimentos colectivos, ou a non intervención da autoridade laboral nos ERE.

Dos convenios de empresa, unicamente garántese a igualdade salarial, pero non o demais. E en materia de subcontratación, vai haber que loitala nos xulgados sen dúbida, xa que non se dá unha solución clara a quen realiza igual traballo pero non reciben igual salario.

Mentres tanto, o custo da vida segue encarecéndose a toda velocidade, sen que as rendas da clase traballadora crezan ao mesmo ritmo. Nuns casos, coa complicidade activa dos sindicatos maioritarios. Noutros, por culpa dunha estudada pasividade por parte de quen goberna. Bens de primeira necesidade alcanzan o seu prezo récord un mes tras outro. Nin os salarios nin as rendas básicas teñen unha actualización que se equipare ao encarecemento do custo da vida. En todas as frontes podemos observar o mesmo: pensións que non se revalorizan, convenios que quedan conxelados…

Agora, ademais, cando apenas empezamos a pagar as consecuencias da crise do Covid 19, avecíñanse as da guerra de Ucraína. O sistema capitalista xa puxo a funcionar a súa maquinaria para que de novo sexamos as traballadoras e traballadores quen asuma os sacrificios e vano a facer como sempre, coa complicidade dos sindicatos maioritarios, que sen dúbida vannos vender unha vez máis, como xa o fixeron anteriormente, co mal chamado Pacto de Rendas.

A estas organizacións que estamos aquí neste Primeiro de Maio nin as farán crer nin as farán calar, por máis operacións propagandísticas que leven a cabo quen prometía asaltar os ceos. As conquistas sociais conséguense na rúa e non nas urnas. As verdadeiras conquistas sociais, as que supoñen unha verdadeira transformación, xamais xurdiron dun pacto entre oligarquías e elites por moi modernas que aparenten ser.

Por iso, declaramos aquí e agora, Primeiro de Maio, que nos van ter fronte eles e os seus plans de asoballamento da clase obreira; declaramos que, se outros van ser compracentes co capital e os seus axentes instalados no poder, nós estaremos dispostos e dispostas á loita, porque a clase obreira é a xeradora da riqueza social e non se conforma coas migallas.

Pola xustiza social

Viva a clase obreira

Viva o Primeiro de Maio

A Coruña, 29 de abril de 2022

Comité Local da CGT da Coruña

 

 

post

Desconvocada a folga en Abai

Abai dá marcha atrás, entre todxs conseguimos que se garanta o sistema de vacacións de sempre.

Queda DESCONVOCADA a folga e a concentración do día 9 de decembro.

A resistencia e a mobilización ten os seus froitos.

Compartimos o comunicado do Comité de Empresa, do que forma parte importante a CGT:

Sección Sindical de CGT en Abai – A Coruña

 

 

post

Novo «Buzón Rebelde» de Correos da Coruña

A Sección Sindical da CGT en Correos da Coruña ven de facer público un novo Buzón Rebelde, a súa publicación. Nesta ocasión o contido é:

  • Os novos carros de reparto, á Inspección de Traballo
  • Os días de Asuntos Particulares denegados deben ter motivación sufuciente
  • Perda de máis de 500 euros este ano
  • Cambios inminentes na organización do reparto na Coruña
  • Pleno estatal da CGT de Correos en Pontevedra

Pódese abrir ou descargar a publicación picando nas ligazóns de embaixo.

Sección Sindical de CGT en Correos – A Coruña

 

post

Reubicación do persoal interino no Chuac: grazas por nada

El 18 de octubre de 2021 se puso en marcha el proceso de reubicación del personal Interino en el CHUAC, anunciado ya en el procedimiento de movilidad Interna voluntaria para el personal fijo.

La Idea era buena y el motivo necesario: tras años, en algunos casos décadas, en situación de abuso de temporalidad por fraude de ley, el personal Interino parecía optar, como consuelo, a una reubicación que le permitiese elegir destino conforme a un baremo igual para todxs.

Pero aquí empezó el desbarajuste; mucha prisa, bases diferentes para el personal de cocina, puestos fantasma que no aparecen reflejados en ningún listado, falta de reubicación a su puesto legal al personal en situación especial, para que desde ahí decidieran libremente si querían elegir otro puesto o no…. Y la traca final: personal con adaptación de puesto de trabajo por razones de salud que se ve forzado a escoger un nuevo puesto, dado que el suyo no aparece en el listado, sin garantías de adaptación de ninguno de los puestos que se le ofertan, y con la advertencia de que si no participa en el proceso «voluntariamente», ocupará el final de la lista: los puestos que nadie ha escogido.

Desde CGT CHUAC consideramos que lo ideal es atar bien lo scabos sueltos, permitir participar voluntaria y libremente al personal en las cuestiones que le afectan directamente, y que la forma en que se está llevando a cabo el procedimiento conlleva más estrés e indefensión que mejora del clima laboral, ese que mejora la calidad del servicio y disminuye el número de bajas.

Desde este sindicato hemos remitido una solicitud a Gerencia y Dirección de Recursos Humanos para solicitar:

  • Que se determine el procedimiento a seguir con lxs compañerxs con adaptación de puesto de trabajo por razones de salud y maternidad.
  • Que se cumpla el carácter voluntario para la participación en el procedimiento, tal como se Indica en las bases.
  • Que se respete la decisión de ocupar y permanecer en su puesto del personal en situación especial.
  • Que afloren los puestos fantasma: sólo en cocina del CHUAC, algunos de los puestos «virtuales» son: todos los puestos que existen actualmente en el Hospital Marítimo de Oza, el HospitalTeresa Herrera y el Abente y Lago, los puestos de almacén, así como puestos del servicio de comida en planta. Más de 1O puestos estructurales a los que se nos niega el acceso conforme a los principios de Igualdad, mérito y capacidad.

Sección Sindical de CGT el Chuac – A Coruña

 

post

Conflito colectivo contra o abuso de Correos na aportación de vehículos no reparto rural

Este conflito colectivo abrangue as novas condicións da bolsas rurais e as cláusulas incorporadas pola porta de atrás xs compañeirxs rurais da última consolidacición, nas que se remarca que o traballador «comprometerase  a aportar o vehículo adecuado para o desempeño das funcións». A nosa campaña de denuncia xa comezara no 2020 diante da Inspección de Traballo que nos instou a a acudir ao xulgado ante as nosas denuncias masivas. Así o fixemos, e logo de que Correos non aceptou a nosa conciliación previa, celebrada o pasado 20 de outu­ bro, dende CGT presentamos Conflito Colectivo pola modificación que introducíu Correos nos contratos do persoal que entrou como fixo no eido rural na última consolidación e nas novas bolsas de rurais.

Que por medo del presente escrito, vengo presentar solicitud DE CONCILIACION ADMINISTRATIVA  PREVIA A LA JUDICIAL ANTE LA INTERPOSICIÓN DE UN CONFLICTO COLECTIVO, conforme a lo establecido en el artículo 156.1 de  la  Ley  36/2011 de la jurisdicción Social POR EL AJUSTAMIENTO A LA LEGAUDAO DE LA CLÁSULA NOVENA DE LOS CONTRATOS DE TRABAJO OEL PERSONAL RURAL DONDE SE CONCRETA LA OBLIGACIÓN DE APORTACIÓN  DE VEHÍCULO.

Cláusula abusiva

Dende CGT entendemos que a cláusula novena dos novos contratos é unha cláusula abusiva, posto que carga @s  traballadores/as  con  toda  a  responsabilidade  da  aportación  dun  vehículo  indeterminadamente»adecuado»,sen especificar en ningún momento a que tipo de vehículo se refire e que características debe ter. Esta cláusula,a pesar de ter sido incorporada nos novos contratos dxs compañeirxs que entraron na últi­ma adxudicación, xa se está tentando aplicar pola porta de atrás a outro persoal, como no caso dun compa ñeiro funcionario da contorna da Coruña, onde se lle recordan, por escrito, certas supostas obrigas relacionadas con esta cláusula incluso insinuándolle a «extinción do contrato». É dicir: que Correos pretende, en calquera momento, considerar que o vehículo no que levas repartindo 15 anos agora non serve e debes achegar outro, baixo a ameaza de despido ou decaemento da bolsa, como xa fixeron verbalmente co persoal eventual con contratos en zonas rurais a comezos de outubro e logo tive­ ron que recuar. CGT non vai consentir este atropelo e este abuso.

Coaccións para cargar cos custos das modificación s de seguridade

Outra das actuacións denunciadas é que a empresa quere que @s traballadores/as realicemos as modificacións de seguridade pertinentes nos nosos vehículos para que cumpran a normativa. Mediante ameazas e/ou coaccións tratan de que nos fagamos cargo de tódolos custos. Coa formación das novas bolsas houbo nume rosas chamadas a compañer@s ameazando que debían achegar un vehículo «adecuado» ou poderían decaer da bolsa. CGT xa denunciamos multitude de veces que non cabe realizar ningunha modificación a un turismo para habilita lo para o transporte de mercadorías, simplemente non é posible legalmente e que non debemos transportar ningún obxecto fose do maleteiro. Loita que desde CGT vimos desenvolvendo desde hai anos.

En definitiva, CGT denunciamos todas estas prácticas abusivas por parte da directiva que tratan de trasladar ao persoal a responsabil dade de algo exclusivo de Correos; a garantía da seguridade da súa actividade laboral.

Pola retirada da cláusula abusiva e por unha solución definitiva para o persoal rural.

Sección Sindical de CGT en Correos – A Coruña