post

[A Coruña] Mentres sube as súas tarifas, eXTEL paga menos aos traballadores/as

           La subcontrata de Movistar eXTEL Adecco ha comunicado, sin ningún tipo de negociación previa con la RLT ( Representación legal de las/os trabajadoras), que a partir del 8 junio las comisiones derivadas de las ventas realizadas por las/os teleoperadoras se verán reducidas drásticamente. La reducción en el pago de comisiones puede llegar hasta el 50% en algunos casos, algo que se traduce en un duro golpe para los y las trabajadoras, que ven en las comisiones una vía para poder engordar un salario fijo precario. Al mismo tiempo que Movistar aplicará a partir del 5 julio  una subida en las tarifas de sus clientes/as que implicará hasta 10 euros más al mes en la factura. 

            Desde la CGT denunciamos que eXTEL lleva meses modificando el sistema de retribuciones variables de manera unilateral sin contar con la RLT, causando graves perjuicios a las/os trabajadoras/es que incluso se ven obligadas/os  acudir a los juzgados para cobrar lo que les corresponde. Mientras Movistar aplica continuas subidas en sus tarifas para aumentar sus millonarios beneficios, las condiciones laborales y salariales de los/as teleoperadoras/es no dejan de empeorar.

            La CGT defiende que la solución está por establecer un salario digno en el Convenio Colectivo del Sector, evitando así, depender de las retribuciones variables para completar el bajo salario que establece el actual convenio.

Sección Sindical de CGT en Extel A Coruña

 

post

[Ferrol] Navantia: A dirección e o Comité boicotean á CGT

A principios de febreiro, trala constitución legal da nosa sección sindical e a comunicación de tal feito á dirección de Navantia, a CGT solicitoulle é empresa un correo electrónico corporativo, que nos foi denegado. Tras esa negativa, e dado o silencio do comité ante a nosa petición de que interviñese para que se nos facilitase o correo, denunciamos á empresa perante a Inspección de Traballo, que resolveu ó noso favor.

Pero a Inspección non só se pronunciou sobre o correo, senón que requireu á empresa “para que proporcione á sección sindical da CGT os mesmos medios técnicos e materiais para facilitar a súa difusión e comunicación que ás restantes seccións sindicais, advertindo que de non facelo así estaría incurrindo en lesión ós dereitos dos representantes legais dos traballadores, tipificado como infracción no artigo 7.8 da Lei sobre Infraccións e Sancións no Orden Social”. Dito artigo tipifica a infracción como grave.

A resolución da Inspección baseouse nin máis nin menos que nunha sentenza do Tribunal Constitucional, que a resolución cita: “O lexislador (…) contempla tamén obrigas de terceiros dirixidas á promoción dese dereito (contido adicional do dereito á información sindical), isto é, accións positivas favorecedoras da comunicación entre o sindicato e os traballadores. Faino impoñendo cargas ó empresario, como a de facilitar en determinados casos ás seccións sindicais dos sindicatos máis representativos ou con implantación na empresa certos medios materiais, instrumentais para o mellor desenvolvementoda actividade sindical e en particular da difusión da información sindical. Así ocorre cos dereitos a un taboleiro de anuncios e a un local axeitado naquelas empresas ou centros de traballo con máis de douscentos cincuenta traballadores(os subliñados son nosos).

¿Ten a CGT implantación en Navantia-Ferrol? Si. ¿Ten Navantia-Ferrol máis de 250 traballadores? Tamén.

Por tanto, apoiándonos na resolución da Inspección, o pasado 16 de maio solicitamos á dirección un local para a nosa sección sindical (tanto máis necesario dada a cercanía das eleccións sindicais). A única condición que puxemos foi que tiña que estar na planta baixa do edificio do comité, ó igual que os locais das restantes seccións sindicais. Na planta baixa hai actualmente tres locais que non están ocupados por ningunha sección sindical, pero non pedimos ningún en particular.

Dende esa data, nos interesamos en varias ocasións polo tema: primeiro, que se tiñan que consultar con Madrid; despois, que llo tiñan que comunicar ó comité, etc., etc. O martes da semana pasada volvemos a falar coa empresa, dixémoslle unha vez máis que non había absolutamente ningún motivo para que a CGT non puidese dispoñer de inmediato do local que a lei nos outorga e esixímoslle que nolo facilitase antes do luns 10, día no que comeza o proceso das eleccións sindicais de Navantia. Estamos a 10 e seguimos sen local.

Pero se esta actitude boicoteadora por parte da dirección de Navantia contra a CGT é impresentable, aínda é máis impresentable que o comité de empresa a comparta. Actuando, unha vez máis, en comandita coa dirección(como en tantas outras cousas: implantación do modelo de empresa baseado na subcontratación masiva, degradación das condicións laborais dos traballadores da industria auxiliar, recortes no convenio da principal…), o comité de empresa négase a que a CGT dispoña dun local, alegando que non temos dereito a el. ¡Como se iso o decidisen eles!

En datas recentes, o comité de empresa negouse a poñer a votación na asemblea xeral propostas que non lle gustaban, abandonando o seu presidente a mesma levándose o micrófono consigo. Agora, pasándose polo arco do triunfo unha resolución da Inspección de Traballo e unha sentenza do Tribunal Constitucional, o comité se nega a que a sección sindical da CGT teña un local. ¿Cal será o seguinte paso nesta deriva? ¿Dicir que os taboleiros de anuncios son deles e que a CGT non pode colocar comunicados? ¿Decretar que a CGT non pode presentarse ás eleccións sindicais?

A CGT non tolerou o atropelo antidemocrático por parte da dirección de Navantia cando nos negou o correo electrónico, e tampouco imos tolerar este novo atropelo antidemocrático por parte da empresa e o comité. E se cren que sumando as súas forzas van ter máis éxito que co correo, xa lles dicimos que se van volver equivocar.

Todo isto é moi grave. Pero non só polo que ten de vulneración dos dereitos democráticos da CGT e de violación da lei, senón sobre todo porque demostra a DEXENERACIÓN que sofren algúns sindicatos, especialmente CCOO, cuxosdirixentes actúan cada vez máis en conivencia coa empresa.

Esta violación dos dereitos da CGT é un ataque contra todos aqueles traballadores/as que queremos un movemento sindical que sexa unha ferramenta de loita para a defensa dos nosos intereses de clase, non un apéndice das direccións das empresas. Neste senso, se hoxe, día que comeza o proceso electoral, non se pon a disposición da nosa sección sindical un dos tres locais dispoñibles na planta baixa do edificio do comité de empresa, tomaremos tódalas medidas que fagan falla para acabar con estes comportamentos ditatoriais dignos dunha empresa franquista e do seu Sindicato Vertical.

Facemos un chamamento a tódolos traballadores con conciencia de clase a fortalecer a CGT, o único sindicato que non se resigna, o único sindicato que está demostrando vontade, firmeza e coherencia á hora de defender os intereses dos traballadores fronte á empresa.

PARA QUE AS COUSAS CAMBIEN, ELIXE CGT !

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia Ferrol

 

post

[A Coruña] Un monumento abandonado

A CGT DA CORUÑA RECLAMA O COIDADO E A FIN DO ABANDONO DO MONÓLITO ADICADO ÁS VÍTIMAS DA REPRESIÓN DA FOLGA XERAL DE 1901 NA CIDADE

TAMÉN CONSIDERA QUE DEBE SER DECLARADO BEN DE INTERESE CULTURAL DE GALIZA

A CGT da Coruña presentou no Concello da Coruña unha solicitude referida ao monólito erixido en 1906 polas sociedades obreiras e por subscrición popular no Cemiterio de Santo Amaro da Coruña. A solicitude foi feita nestes términos:

“a)    Que no Cemiterio de Santo Amaro existe un monólito (consistente nunha columna tronzada), erixido en 1906 polas sociedades obreiras por subscrición popular en lembranza das vítimas de la represión da Folga Xeral de 1901 nesta cidade.

b)      Que este monumento ten especial relevancia e singularidade, como ben expón a propia páxina web municipal do Cemiterio.

c)       Que o estado da contorna é lamentable, estando ás veces bloqueado o acceso por contedores de lixo e outro material de obras. Así mesmo, o espazo de terra que hai ao pé da columna está nun estado de abandono total, “a monte”.

d)      Que deterioro do monumento é evidente: as varandas que delimitan o espazo móvense, a pintura que nun tempo tivo o monumento está case desaparecida, algunha das placas é practicamente ilexible e os ornamentos presentan un deterioro xeral, coincidente co do resto do monumento.

Polo exposto,

S O L I C I T O :

1)      Que se amañe e arrombe a contorna eliminando os obstáculos para o acceso a este espazo.

2)      Que se limpe e asee o terreo ao pé do monólito.

3)      Que, tras os estudos necesarios se faga unha restauración completa do monumento, pola súa singularidade e relevancia especial dentro dos cemiterios municipais.

4)      Que, independentemente do anterior, se fagan as xestións necesarias para declarar o monumento Ben de Interese Cultural de Galicia.”

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

[Ferrol] Navantia perde un xuízo en San Fernando

Como sabedes, en xaneiro de 2018 a empresa pagara os atrasos das asimilacións correspondentes ó período 2014-2017, ambos anos inclusive. Uns meses máis tarde, un compañeiro da nosa factoría obtivo unha sentenza xudicial favorable á súa reclamación de intereses por ditos atrasos.

A semana pasada houbo unha nova sentenza, esta vez por unha demanda de conflito colectivo na factoría de San Fernando presentada polos compañeiros do sindicato SAT. A sentenza desta demanda do SAT recoñece o dereito de tódolos traballadores desa factoría a cobrar determinados intereses. A sentenza é recorrible, pero en calquera caso é outra sentenza que tamén nos dá a razón ós traballadores.

A dirección de Navantia presume de moderna. Pois hai que dicirlle que non pagar o que se lles debe ós traballadores é bastante rancio. Se a dirección é tan moderna como quere aparentar publicamente, QUE EMPECE POR NON RECORRER ESTA SENTENZA CONQUISTADA POLO SAT EN SAN FERNANDO E QUE CONTINÚE POR PAGAR OS INTERESES A TÓDOLOS TRABALLADORES AFECTADOS, SEXAN DE SAN FERNANDO OU DE CALQUERA OUTRA FACTORÍA. Menos gastar cartos en cousas totalmente superfluas e innecesarias como o cambio de logo (que, dito sexa de paso, estaría ben saber por canto vai saír) e máis pagar as débedas.

Sección Sindical Unitaria en CGT Navantia-Ferrol

 

post

[Ferrol] Que é emafesa?

Cabe hacernos esta pregunta, porque no es sencillo ni evidente, y nos afecta a la hora de determinar y regular nuestras condiciones de trabajo.

1- Es una Sociedad Mercantil Local con un 51 % de capital público y un 49 % de capital privado, por lo que:

  • La propiedad de la empresa es pública.
  • El servicio que se presta, es público.
  • La legislación vigente la incluye en el inventario de entes del sector público.
  • A lxs trabajadorxs con contrato de emafesa, la ley nos define como empleadxs al servicio del sector público.
  • Las cuentas de emafesa se consolidan con las cuentas de la administración local, estamos dentro de los presupuestos municipales.

2- Orgánicamente: Somos un órgano descentralizado, mirando dentro de el organigrama de la administración pública de la que dependemos (Ayuntamiento).

Pero, ¿qué es un órgano descentralizado?: es aquel que no depende jerárquicamente del órgano de gobierno (órgano colegiado formado por 25 concejales, uno de los cuales ejerce de alcalde-presidente) de la administración local (hay un consejo de administración compuesto de 7 miembros, 4 de la administración local, y 3 del socio privado) y que tiene ciertas competencias y facultades autónomas, aunque funcione bajo la órbita de la administración local.

El consejo de administración de Emafesa, responde ante la administración local, ante su órgano colegiado de gobierno (que se reúne en plenos) por la gestión realizada.

Para poder entender mejor el sentido y la esencia de los organismos descentralizados se hace necesario conocer a fondo algunas de sus principales señas de identidad:

  • En todo momento se crean bajo lo que sería el paraguas de un acto de tipo legislativo.
  • Cuentan con personalidad jurídica propia.
  • Poseen una red de oficinas y dependencias de diversa índole.
  • Disponen de una estructura administrativa interna así como de los pertinentes órganos de administración y representación que les son necesarios para el desarrollo de sus funciones.
  • Tienen personalidad, actividad, objeto y, por supuesto, patrimonio.
  • En concreto, se establece que los organismos descentralizados se ponen en marcha por tres objetivos o misiones diferentes: para prestar un servicio social o público, para acometer estrategias relativas a áreas estratégicas o para aplicar recursos de finalidades de asistencia.
  • Es importante subrayar, además de todo lo expuesto, que, aunque estos organismos cuentan con su autonomía, eso no impide que estén sujetos a la vigilancia o control de lo que es la Administración Pública Central, Local y Autonómica.

En el caso de España, por ejemplo, son numerosos los organismos descentralizados que existen. No obstante, todos estos se encuentran vigilados por lo que sería el paraguas de las legislaciones y normativas referentes a la transparencia municipal, regional o estatal.

Lo habitual es que los organismos descentralizados administren sus recursos de manera independiente, contando para ellos con un estatus jurídico específico. De este modo, su existencia contribuye a democratizar al Estado.

Y Nosotrxs añadimos, democratizar las relaciones laborales, va a ser que no, lo llevamosviendo, y tenemos años de experiencias y hechos con que avalamos tal afirmación.

Los organismos descentralizados pueden tener diferentes finalidades. Hay países que optaron por crear organismos descentralizados para gestionar sus puertos y aeropuertos, para administrar los medios de comunicación de propiedad estatal y para desarrollar infraestructura vial, por citar algunas posibilidades.

Aunque, en teoría, un organismo descentralizado goza de una cierta independencia y acerca el gobierno a los ciudadanos,la realidadmuestra que este tipo de entidades, muchas veces, se limitana ser una oficina más de las autoridades de turno, que los dirigen según sus intereses. Incluso, en varias naciones han existido casos de corrupción vinculados al destino irregular de fondos para estos organismos.

(Sobre los órganos descentralizados, parte de la información es extraída de, Autores: Julián Pérez Porto y María Merino. Publicado: 2012. Actualizado:   2015. Definición de organismo descentralizado (https://definicion.de/organismo-descentralizado/)

En el caso de emafesa, más que una oficina más de las autoridades de turno, es la gestión diaria del socio privado, con 5 trabajadores, 1 gerente y 4 responsables de departamentos, que tiene a su cargo y bajo su competencia exclusiva, según los estatutos de la sociedad (esto merece un comunicado aparte), a todos los empleados del sector público, y a parte de externalizados, y dirigida por la normativa municipal, ordenanzas, reglamentos y demás normas y leyes de aplicación, que no son pocas.

3- Memoria de las mesas de negociación de los convenios colectivos en emafesa.

No podemos olvidarnos de aquella mesa de negociación que se constituyó para la negociación del primer convenio colectivo.

Cuando se reivindicaban las mismas condiciones de trabajo y salario que lxs trabajadores que anteriormente prestaban el servicio, bajo ese principio del derecho laboral de a igual trabajo, igual salario. Se nos pagaba de un 30 a un 40 % menos de salario, y se nos impuso unajornada anual con un 10 % más de horas, además de la jornada partida para parte de la plantilla.

Repuesta Patronal, (La patronal del socio privado, por aquello de la competencia absoluta sobre elpersonal otorgada en estatutos) No somos trabajadores públicos, somos privados, lo que a la larga se ha demostrado FALSO.

Todo esto nos dice mucho sobre por donde tenemos que ir a nivel de reivindicaciones y de regulación de las relaciones laborales en nuestro entorno.

Sección Sindical de CGT en Emafesa

 

post

[A Coruña] A CGT entra por primeira vez en Teleperformance

Por primera vez la CGT entra en el comité de Teleperformance Coruña. A partir de ahora lxs trabajadorxs de este centro de trabajo contarán con un sindicato que luchará por mejorar sus condiciones laborales.

El nuevo comité tendrá la siguiente composición:

  • 2 delegadas CGT
  • 9 delegadxs CCOO
  • 6 delegadxs CIG
  • 4 delegadxs UGT

Muchas gracias por vuestro apoyo. La lucha es el único camino.

Sección Sindical de CGT en Teleperformance da Coruña

 

post

[Ferrol] Asembleas parciais en Navantia

PRESENTACIÓN DAS LIÑAS BÁSICAS DO PROGRAMA DA CGT

Luns 3: Taquillas de Maquinaria ás 10:00 h.

Martes 4: Sala Técnica ás 07:00 h. Taquillas de Aceiros ás 10:00 h.

Mércores 5: Centralizado ás 10:00 h.

Xoves 6: Taller de Electricidade ás 10:00 h.

Venres 7: Salón de plenos do comité ás 10:00 h.

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

[A Coruña] Folga en Extel o día 31

Lxs compañerxs de diferentes centros de Extel estamos llamadxs a un paro de 24 horas este viernes 31 de mayo.  A Coruña, Málaga, Hospitalet y Zaragoza paramos 24 horas.

En la CGT sabemos que mejor arma para combatir los ataques y los desprecios de esta empresa es la solidaridad y el apoyo mutuo, por eso este viernes seremos muchxs lxs que le digamos a la dirección de nuestros centros de trabajo que estamos HARTXS de esta situación.

 Este mes, Extel Coruña ha cumplido 20 años, en los que ha ido perfeccionando su estrategia de explotación laboral.

La precariedad que soportamos diariamente, se reproduce en el resto de plataformas y solo una respuesta conjunta de todxs, demostrará a la empresa que tenemos capacidad para plantarle  cara.

¡¡SI TE EXPLOTAN, EXPLOTA!!

Sección Sindical de CGT en Extel – A Coruña

 

post

[A Coruña] Continúan as mobilizacións do rescate aéreo

Durante o mediodía de hoxe, os traballadores e traballadoras de Babcock concentráronse no Obelisco da Coruña para denunciar a súa situación, na que a empresa pretende reducir as súas retribucións entre o 13 e o 30%.


Aquelxs que cada día xóganse a vida por salvar a doutrxs, ven como empeoran as súas condicións laborais e salariais.

Basta xa de explotación laboral!

Comité Local da CGT da Coruña

 

post

[A Coruña] Ofrendas florais

O vindeiro domingo, día 02 de xuño, ás 12:30 horas, no cemiterio de santo Amaro da Coruña, terá lugar a tradicional ofrenda floral que cada ano ven organizando a CGT da Coruña en lembranza dos obreiros e obreiras asasinados, vítimas da represión, durante a folga xeral (a coñecida como folga dos “consumeros”) que tivo lugar na cidade da Coruña os días 30 e 31 de maio e día 1 de xuño de 1901.
A homenaxe terá lugar no monolito que foi levantado polas sociedades obreiras coruñesas e sufragado por subscrición popular no ano 1906.
Ao seu término, farase outra ofrenda ante o conxunto escultórico situado na Avenida de Navarra en lembranza de tódolos represaliados polo franquismo.

Comité Local da CGT da Coruña

Breve reseña histórica da «Folga dos consumeiros»

A finais de maio de 1901, os empregados de consumos da Coruña declararonse en folga para conseguiren unha serie de melloras laborais. Eran os consumeiros, que así se chamaban, os encargados de recadar os impostos municipais de consumos, función que estaba cedida a un particular, do que eran empregados.

Na tarde do 30 de maio, cando se celebraba unha concentración ante o fielato de Catro Camiños, no que estaban traballando esquirois, prodúxose o asasinato do empregado de consumos Mauro Sánchez por parte da Garda Civil, presumiblemente por se resistir á súa detención. Inmediatamente, as sociedade obreiras decretaron folga xeral e o enterro do traballador, o día 31, transformouse nunha impresionante manifestación antiburguesa. Unha inxente multitude dispúxose a acompañar ao consumeiro na súa derradeira viaxe, pero as autoridades militares (se tiña decretado a lei marcial) non estaban dispostas a consentiren tal desafío ao seu poder. En pleno centro da cidade, as tropas dispararon a quemarropa contra a multitude, causando víctimas entre os traballadores e traballadoras que nela había. O resultado foi a morte de oito persoas mais e varios mutilados pola acción dos sables, balas e cabalos da tropa.

Catro traballadoras e cinco traballadores coruñeses morreron naquelas xornadas. Na súa lembranza, as sociedades obreiras coruñesas, por suscripción popular, erixiron en 1906 un monumento no cemiterio de San Amaro, que ainda existe.

Os asasinados foron os seguintes:

  • Mauro Sánchez: consumeiro de 34 anos. Vivía coa súa muller e cinco fillos na estrada da Torre. Morto por bala na cabeza.
  • Benita García Torres e Manuela González Seijo: serventas do Hotel de Francia de 20 e 29 anos respectivamente. Mortas dun balazo no ventre cando estaban asomadas nunha galería.
  • Josefa Corral: 42 anos. Un balazo na cabeza cando estaba sentada na galería da súa casa en San Andrés.
  • Antonio Bruno Orro: Augador. Recibiu un balazo no peito en San Andrés.
  • Antonio M.ª Veiga: Ancián carpinteiro. Morreu no hospital tras recibir un balazo na Rúa Real.
  • Francisco García Lodeiro, alias Carabel: Aserrador de 35 anos. Natural de Mabegondo. Morto por un balazo no ventre na Rúa Alta.
  • Jacobo García: Zapateiro. Escondeuse no local da Sociedade de Oficios Varios da rúa Cordelería e morreu dun balazo.
  • Encarnación Alonso: Non se ten mais información que a de que o seu nome aparece no monolito. Probablemente faleceu mais tarde como consecuencia das feridas.

Non contentos con tal canallada, o Capitán Xeral, un individuo chamado José Lachambre Domínguez e coñecido na Coruña como o amigo do frasco da xinebra, comezou a deter a traballadores a partires do dous de xuño, conseguindo coa súa fazaña que mais de cen foran presos e varios deles condeados a cadea.

Eentre os condeados estaban os consumeiros Venancio González Escontrela (a vinte anos de cadea) e Manuel Mosquera Morano (a seis anos), o secretario da sociedade de pintores Juan Santos Martínez (a seis anos) e o secretario de “Oficios varios” Juan José Cebrián (a doce anos), por sedición e insulto á forza pública. Hai que suliñar que entre os detidos estaban os traballadores que enviaban aos seus fillos á escola que tiña montada a asociación Antorcha Galaica do Libre Pensamento, por este simple motivo.

Ante o escándalo internacional, os militares xulgaron nun tribunal de honra ao tenente Pedro Vázquez, que mandaba a tropa, que foi condeado á súa expulsión do corpo. Non entendendo cecais o alcance da xustiza militar, aos poucos días, o compañeiro anarquista Ricardo Cotelo disparou contra o tenente, pero este librouse polos pelos, fuxindo entre unha persecución na que interviron varias mulleres que pasaban polo lugar.

Pouco a pouco conseguiuse o retorno de todos os condeados ao declararse ilegal a actuación militar mediante unha artimaña legal, ao ser os actos dos que se lles acusou anteriores á entrada en vigor do bando de guerra.

Estes feitos foron ocultados pola burguesía, de xeito que as xeneracións seguintes a descoñeceran. Somentes algunhas asociacións obreiras e particulares decidiron, ano tras ano, seguir levando flores ao monolito erixido en 1906. Ata hoxe.

Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir con TwitterCompartir con FacebookCompartir en Pinterest