post

[Ferrol] Ameaza de sanción…¡por informar!

O xoves pasado, a empresa Navantia, mediante escrito asinado por Álvaro Tello, director de Relacións Laborais, ameazou con sancionar ó compañeiro Xaquín por difundir a través do correo electrónico “mensaxes alleas á actividade laboral”. 

O escrito identifica esas mensaxes: un correo das 23:16 horas do domingo 13 co asunto “Prexubilación”, outro das 22:19 horas do xoves 17 co asunto “¿Que está pasando aquí?” e un terceiro das 20:34 horas do martes 22 co asunto “Convenio”. A empresa, cinicamente, remata dicindo que de repetirse “se verá obrigada” a adoptar medidas disciplinarias.

Non é a primeira vez. Na primavera de 2014, mediante requirimento notarial, ameazouno con levalo ós tribunais se non se retractaba dunhas palabras ditas nunha asemblea xeral; non o fixo e a cousa quedou aí. En 2017, durante a folga indefinida da industria auxiliar, a empresa acusouno de desatender as súas obrigas laborais para “estar na porta quentando ás compañías”. Os compañeiros/as da CGT apoiamos totalmente aquela folga e Xaquín botou moitas horas na porta, en dúas ocasións durante a xornada laboral. Pero en ambas fíxoo cun pase a conta das 16 horas do IV Convenio que a empresa nos tivera que devolver. A empresa ía abrirlle un expediente sen comprobar os feitos dos que o acusaba.

Esta nova ameaza non é casualidade. Á tendencia xeral ó recorte dos dereitos democráticos, súmase que EN NAVANTIA SE QUERE IMPLANTAR UN MODELO CUPULAR DE RELACIÓNS LABORAIS, NO QUE TODO SE DECIDA ENTRE UN NÚMERO REDUCIDO DE PERSOAS E NO QUE OS TRABALLADORES QUEDEMOS REDUCIDOS Ó PAPEL DE COMPARSAS. Vímolo claramente nas negociacións do convenio/plan, cando houbo unha total opacidade informativa (ocultamento das actas, ocultamento dos documentos da negociación, etc.) por parte dos negociadores sindicais. Os correos de Xaquín romperon ese bloqueo informativo. Nalgunha reunión de negociación, #CCOO queixouse das filtracións.

Esta ameaza de sanción non ten nada que ver cun suposto mal uso do correo nin é unha cuestión persoal, senón que é un ataque contra o sindicalismo combativo e coherente na defensa dos intereses dos traballadores. Consciente de que a #CGT nin se compra nin se vende, a empresa opta pola vía ditatorial, pola censura. É unha auténtica vergonza que nunha empresa pública, e cun goberno que se declara socialista, un traballador sexa ameazado cunha sanción por enviar a algúns dos seus compañeiros información sobre o convenio colectivo, un tema totalmente laboral. ¿Tamén vai prohibirlle a empresa falar cos compañeiros na máquina do café? O compañeiro xa informou ó comité de empresa, que debe protestar contra o que é unha limitación do dereito básico dos traballadores a intercambiar información e opinións sobre as súas cuestións laborais, esixindo a retirada da ameaza de sanción.

A actitude da empresa representa un intento intolerable de limitar a liberdade de expresión, pero nos tempos que corren é completamente inútil. Estamos recabando información sobre os aspectos legais do asunto. Adoptaremos tamén outras medidas, que daremos a coñecer proximamente. Pero TODO TRABALLADOR/A QUE QUEIRA RECIBIR INFORMACIÓN PODE ESCRIBIR A: naval.ferrolterra@cgtgalicia.org, INDICANDO UN CORREO PERSOAL OU UN NÚMERO DE TELÉFONO, E TAMÉN SE QUERE RECIBIR A INFORMACIÓN POLO CORREO, POR UNHA LISTA DE DISTRIBUCIÓN DE WASAP OU POR AMBAS VÍAS.

Así mesmo, FACEMOS UN CHAMAMENTO A TÓDOLOS TRABALLADORES A QUE DIFUNDAN A INFORMACIÓN POR TÓDOLOS MEDIOS POSIBLES: BOCA A BOCA, COLOCANDO OS NOSOS COMUNICADOS NOS TABOLEIROS DE ANUNCIOS DAS FACTORÍAS, POLO CORREO ELECTRÓNICO, POLO WASAP…

Sección Sindical Unitaria de CGT en Navantia-Ferrol

 

post

CGT Pontevedra 28E: ¡Contra las mutuas, en defensa del Sistema Sanitario Público!

El día 28 de abril se celebra anualmente el Día Mundial de la Salud Laboral. Con tal motivo, la CGT de Pontevedra organizará el día 28 de cada mes (enero, febrero, marzo y abril) una Concentración – Punto Informativo, con el objetivo de manifestar su rechazo a la transformación política de las Mutuas Laborales en entidades responsables de una agresión permanente al Sistema Sanitario Público y a sus profesionales, así como de un ataque dañino, no menos permanente y cotidiana, sobre el conjunto de la clase trabajadora., tanto de sus derechos como de su salud. Ante esta situación desde CGT exigimos que el Sistema Público de Salud gestione los accidentes y enfermedades profesionales, y que las mutuas tan sólo sean entidades asesoras de las empresas en materia de Prevención de Riesgos laborales.

El acto reivindicativo tendrá lugar en Pontevedra este 28 de enero de 2019 entre las 12 a 13 horas, ante la sede del INSS, en la confluencia de c/ Gagos de Mendoza, con las c/ Rosalía de Castro y Avda. Reina Victoria. Reproducimos el escrito que se repartirá públicamente.

28 ENERO: CONCENTRACIÓN – PUNTO INFORMATIVO

LAS MUTUAS LABORALES,

Un paso más en la privatización y sometimiento

de la sanidad pública a los intereses privados de la patronal

            Las Mutuas Laborales se crearon inicialmente como entidades públicas dedicadas a la gestión de las prestaciones por accidentes de trabajo y enfermedades profesionales, y encargadas de proteger, rehabilitar y sanar al accidentado a cambio de quedarse con un porcentaje de la cuota de accidentes de trabajo que pagamos a la Seguridad Social.

            Pero lo cierto es que los últimos gobiernos en España, siempre serviles y cómplices con los intereses de la patronal y el capitalismo más feroz, se dedicaron a invertir esa función inicial de las Mutuas, para convertirlas en entidades dirigidas a la privatización de la salud pública, bajo el control de las empresas privadas.

            Esto viene siendo así desde 1994, momento a partir del cual el gobierno PSOE inicia un proceso de redefinición de las funciones de las Mutuas, que culmina en 2014, con la aprobación por el gobierno del PP de la denominada “Ley de mutuas”, actualmente vigente (Ley 35/2014) y de la normativa que la desarrolla.

            Con esta Ley, el gobierno de turno volvió a mostrar el más absoluto desprecio hacia la salud pública, en este caso la salud laboral, que afecta de modo directo a millones de personas, justo en el momento que necesitarían del mayor apoyo y solidaridad pública: cuando están enfermos o son víctimas de un accidente de trabajo o enfermedad profesional.

            Desde aquellas fechas y hasta hoy la filosofía que justificaba la existencia de las Mutuas ha involucionado a posiciones antisociales, poniéndolas al servicio del poder económico y en contra de la protección de los daños a la salud de los trabajadores, pues de hecho y como práctica ya generalizada, se deja en manos del mercado privado (medicina privada) la capacidad para determinar si una persona trabajadora se encuentra enferma o no y, en esta cuestión, los criterios del mercado (rentabilidad, productividad) priman siempre sobre la calidad de la salud. Decenas de miles de trabajadores somos testigos y pacientes de este hecho cada año, al que solemos denominar con paños calientes con frases como “abusos, vulneraciones de derechos … de la Mutua”.

            El triste resultado social de este proceso político, es haber logrado convertir a la práctica totalidad de las Mutuas en verdaderos censores del estado de salud y en un elemento más de presión para acortar las bajas laborales, aunque la persona afectada no se encuentre totalmente recuperada y, además, poniendo en duda la profesionalidad y dignidad de los profesionales de la sanidad pública.

            Es por todas estas razones que los trabajadores no podemos seguir permitiendo esta conducta de la patronal y el gobierno. Estamos obligados a combatir esta insana y humillante situación, que también sufre el personal médico del sistema público de salud, al comprobar que la atención a los trabajadores enfermos no se rige exclusivamente por criterios sanitarios, sino por intereses económicos privados de la patronal de turno.

            Ante esta situación la CGT de Pontevedra exige que el Sistema Público de Salud gestione los accidentes y enfermedades profesionales, y que las mutuas tan sólo sea entidades asesoras de las empresas en materia de Prevención de Riesgos laborales.

MUTUAS LABORALES:

UNA AGRESIÓN PERMANENTE AL SISTEMA SANITARIO PÙBLICO

Comité Local CGT – Pontevedra

 

post

[A Coruña] Luns 28 de xaneiro: paremos Atento

O Comité de Empresa de Atento A Coruña, do que forma parte a CGT, ven de facer público o seguinte comunicado:

«Van xa 8 meses dende que decidimos saír á rúa denunciar a nosa situación. Nese tempo, fixemos paros tódolos luns ata outubro, varias folgas de 24 horas, manifestacións… Finalmente, e grazas ao apoio e esforzo da maioría das compañeiras e compañeiros, o Comité suspendeu as mobilizacións coa sinatura dun acordo no que Atento se comprometía a paliar unha parte importante dos problemas que nos obrigaran a chegar aí.
Tras varias reunións de negociación, a empresa deu por resolto o conflito en decembro, decidindo incumprir o acordó na súa maioría, e anunciando que seguiría por ese camiño. Así que de novo estamos como hai oito meses: coa imposición de períodos de vacacións según o novo protocolo, que está a provocar unha marea de demandas nos xulgados, o anuncio de substituír a formación prometida por autoformación, non cumprir coa eliminación como obxectivo dun mínimo de chamadas recibidas, non baixar a presión sobre as pausas e o tempo entre chamadas, non mellorar os fallos nos sistema informáticos, e seguir xerando conflitos e elevando o nivel de estrés do persoal ata enfermarnos…
E a todo isto súmanse OITO despidos miserentos e inxustificados desde finais de decembro, os últimos deles coñecidos hoxe mesmo. TODOS baseados en mentiras, e seis deles a persoas que estaban de baixa médica.
O Comité de Empresa presentou un conflito colectivo contra a Empresa polo Protocolo de Vacacións e denunciou o incumprimento do acordo. E do mesmo xeito que se decidiu non suspender as mobilizacións o pasado ano ata ter asinado un acordo positivo, decidimos agora retomalas polo incumplimento do mesmo, e polo empeoramento das condicións de traballo. Pero o mais importante, ESTE COMITE DE EMPRESA NON QUEDARÁ SENTADO MENTRES ATENTO VAi EXECUTANDO DESPIDOS INDIVIDUAIS ATA DESMANTELAR O CENTRO DE TRABALLO. Porque sabemos que nada salvo a mobilización masiva poderá impedir que a empresa siga atrevéndose a fulminarnos. Sabemos que hai seccións sindicais que non apoian esta folga, as n1esmas que deixaron de apoiar as mobilizaciós antes de conseguir ningún acordo coa empresa. Pero que non nos enganen: non imos poder evitar mais despidos pola vía administrativa, só coa organización e a unidade de acción, e plantando cara aos abusos.
No Comité de Empresa tomouse a decisión mediante votación, e esta foi a opción maioritaria. As actas dos plenos do comité están expostos e á vosa disposición naa cristaleira.
NON MÁIS DESPIDOS!! NON MÁIS CHANTAXES!!

LUNS 28.01.2019
PARAMOS DE oo:oo A  02:00 H  
PARAMOS DE 12:00 A 14:00 H CONCENTRACIÓN DIANTE DE ATENTO
PARAMOS DE 18:00 A 20:00 H MANIFESTACIÓN

 

post

[A Coruña] Atento no va a acabar con la CGT

21/01/2019.- El pasado viernes 11, en una nueva ola represiva por parte de Atento hacia la sección de CGT Madrid, se procedió a sancionar deleznablemente a 2 de sus delegadas. A Yolanda con un despido fulminante y a Caroline con una suspensión de empleo y sueldo de un mes. Continuando así, con su estrategia para deshacerse de lxs delegadxs que se atreven a plantarle cara. Un despido y una sanción con los que Atento mata dos pájaros de un tiro. Por un lado, se libra de dos delegadas de las que no se dedican al compadreo con la empresa sino al sindicalismo combativo; que es lo único que le impide cometer todas las tropelías que le apetezca. Y, por otro lado, mantiene alto el nivel de miedo entre la plantilla.

Todxs sabemos que para Atento trabajadorxs asustadxs, trabajadorxs dóciles.

El plan no es nuevo, Atento quiere eliminar todo lo que tenga relación con la CGT, lo han intentado en los últimos años sancionando a varixs afiliadxs y delegadxs de este sindicato, con el objetivo de asustarnos y desmoralizarnos.

Pero no les ha funcionado antes y no les va a funcionar ahora. Cuanta mayor vileza y cobardía muestre Atento en su idea de atarcar a lxs trabajadorxs, afiliadxs y delegadxs, mayor será la determinación que tengamos en seguir luchando en defensa de los derechos de todxs.

Por este motivo, el miércoles 23 de enero a las 14 horas en el centro de trabajo de Atento Getafe y también en otras provincias como A Coruña (calle Juan Flórez 80-82), convocamos una concentración de apoyo a nuestras compañeras exigiendo la readmisión de Yolanda y la retirada de la sanción a Caroline. La defensa de las compañeras agredidas es la defensa de los derechos de todxs.  

SECCIÓN ESTATAL ATENTO – cgtatentosea@gmail.com 

Salud

Sección Sindical CGT Atento Coruña

 

post

[Ferrol] Balance da negociación do convenio de Navantia

Como era previsible, dado o número tan importante de prexubilacións e a manobra de ligalas co convenio, este foi aprobado no referendo do día 18. En calquera caso, a empresa e a burocracia sindical obtiveron na nosa factoría unha vitoria moi pírrica: O VOTO A FAVOR NIN SEQUERA CHEGOU Ó 55% (Nota: circularon uns resultados cunha porcentaxe superior, pero están mal porque os votos nulos foron 25, non 8). Reflectindo esta realidade, algúns medios de comunicación falaron de “aprobación axustada” e de “resultado rechamante” pola escasa diferenza entre o si e o non. O propio Galán admiteu que “esperaba uns resultados mellores” (La Voz de Galicia, 19/12/2018).

A interpretación dos resultados é bastante obvia: en liñas xerais (aínda que, por suposto, houbo excepcións en ambos sentidos), votaron a favor os prexubilables e votaron en contra os traballadores que se quedan.

Pero caben máis conclusións: dado o peso dos técnicos superiores na plantilla, parece bastante claro que tamén votaron en contra a maioría dos TS que se quedan, como apuntan ademais os resultados de Madrid (onde son xa a ampla maioría e o non alcanzou o 39’9%).

Tamén cabe analizar outro dato. Xusto unha semana antes, CCOO celebrara unha consulta interna na que votaron 504 persoas, alcanzando o si o 86%. Aínda que o censo estaba inflado con decenas de afiliados que xa causaran baixa definitiva na empresa por xubilación ós 65 anos ou por incapacidade (ós que se estivo chamando telefonicamente para insistirlles en que viñesen votar), manobra cuxo obxectivo era dar unha imaxe de que o convenio tiña máis apoio do que en realidade tiña, parece tamén bastante claro que un sector da afiliación de CCOO que votara si na consulta interna optou polo non no referendo.

Todo isto é relevante porque o convenio en realidade non está concluído: quedan as famosas cinco mesas de negociación, ás que, co fin de poder presentar o convenio único cunha cara máis amable, se trasladaron os tem as máis espiñentos, como a nova clasificación profesional, a nova estrutura salarial, os novos criterios de ascenso, o futuro dos conceptos sociais, a ordenación da industria auxiliar, as convocatorias de novos ingresos… Tan é así, que Antonio Noria, presidente do comité de Puerto Real e un dos asinantes do convenio, fixo o día 21 estas declaracións: “E, por suposto, ós que queden aquí lles queda unha loita por diante. Agora vén o difícil, que é facer cumprir o que asinamos”. Ou sexa, el xa amañou o seu e o que veña atrás, que arree. E aínda se atreverá a chamarlle a isto sindicalismo de clase.

Este convenio encerra grandes leccións. A primeira, que a herdanza sindical da Bazán está arrasada, destruída precisamente por que n máis responsabilidade tiña en preservala. Este convenio, xunto coa folga de compañías de outubro de 2017, é un punto de inflexión que marca a fin dunha etapa histórica do sindicalismo na nosa factoría, e o comezo doutra.

O IV Convenio non foi cousa de Oliva. Todo o aparato de CCOO o apoiaba, empezando pola federación e continuando polos oficialistas de Ferrol. O problema foi que non tiveron en conta ós traballadores e se atoparon cunha oposición que lles impideu asinalo. Pero aprenderon a lección e aplicárona neste convenio, empezando por ligar convenio e plan (en contra do criterio sindical defendido historicamente) e continuando por facer todo o necesario para impedir unha repetición do acontecido no IV Convenio. Esta é a razón da falta de asembleas, da negativa a difundir os documentos da negociación, da mentira sistemática…

Neste senso, este convenio viu feitos gravísimos, como a negativa do presidente do comité de empresa a someter a votación na asemblea xeral propostas que el rexeitaba, actitude que só pode cualificarse de autoritaria e ditatorial. Pero que ninguén se engane: a actitude de Galán non é unha cuestión de personalidade, como cando un neno perrencheiro se vai do campo levándose a pelot a, senón que responde a algo moito máis relevante: CCOO xa tiña un acordo coa SEPI e non podía permiti que nada o puxese en perigo, aínda que isto implicase ter ante o conxunto dos traballadores unha actuación digna do Sindicato Ver tical franquista.

  • igual que a burocracia sindical sacou leccións do IV Convenio, os traballadores tamén temos que sacalas do Convenio Único. Un exemp lo: o día do referendo houbo unha asemblea xeral. A pesar de que se convocou porque os traballadores obrigamos ó comité, este manipulouna totalmente, empezando por decretar que só era informativa e que duraría 1 hora, continuando por abrir as urnas antes da asemblea cando precisamente se trataba de debater se plan e convenio se votaban xuntos ou por separado, e rematando por negarse a poñer a votación a proposta que non lle gustaba e dar por rematada a asemblea mediante o expeditivo método de dar a espantada levándose o micrófono. ¿Que lección cabe sacar? Que a próxima vez que haxa unha recollida de sinaturas para que se celebre unha asemblea xeral sería un erro dirixirse ó comité para que a convoque. Posto que o artigo 77 do Estatuto dos Traballadores establece con toda claridade que a asemblea xeral poderá ser convocada polo comité de empresa ou por un número de traballadores non in ferior ó 33% da plantilla, o que se debería facer é convocala e comunicarllo ó comité. E como os convocantes seremos os propios traballadores, o comité non poderá poñer condicións nin impedir que a asemblea vote. E se o comité non quere asistir ou a abandona antes de que remate, que teña claro que as decisións que adopte esa asemblea terán a mesma lexitimidade que se estivese convocada por eles.

Pero a lección máis importante é que a nova etapa sindical vai estar caracterizada polo feito de que os aparatos de CCOO e UGT asumiron a visión da empresa, pola FUSIÓN IDEOLÓXICA DE EMPRESA E BUROCRACIA SINDICAL. Esta fusión vai xerar unha crecente tendencia á coxestión , é dicir, á colaboración sindical nas decisións empresariais.

Nunha cousa coincidimos con Antonio Noria: isto non rematou, os que fiquen traballando teñen unha loita por diante. A CGT CHAMA A TÓDOLOS TRABALLADORES QUE VOTARON NON A MANTER AS ESPADAS EN ALTO E A PREPARARSE PARA AS FUTURAS BATALLAS SACANDO TÓDALAS LECCIÓNS DESTE CONVENIO.

Neste senso, entendemos que A PRINCIPAL LECCIÓN É A NECESIDADE DE DOTARNOS DUNHA FERRAMENTA ÚTIL PARA DEFENDER OS NOS OS INTERESES COLECTIVOS, DOTARNOS DUN SINDICATO COMBATIVO E DE CLASE, QUE NON LLE DEBE FAVORES Á EMPRESA, QUE SÓ E STÁ COMPROMETIDO COA DEFENSA DOS TRABALLADORES E QUE ESTÁ DISPOSTO A SER COHERENTE ATA O FINAL.

¡ AFÍLIATE Á CGT !

Sección Sindical da CGT en Navantia-Ferrol

 

post

Asemblea Xeral da CGT da Coruña

Convócase Asemblea Xeral da CGT da Coruña para o mércores, día 16 de xaneiro, ás 19:00 horas. A Asemblea convócase para tomar acordos definitivos do sindicato para o Congreso Confederal que se celebrará en Mérida ao respecto da posible convocatoria dunha Folga Xeral o próximo 08 de marzo, Día Internacional da Muller Traballadora.

Tamén, na dita Asemblea, elixirase a delegación que representará a este Sindicato da CGT da Coruña ao mencionado Congreso.

Comité Local da CGT da Coruña