Ás doce e cuarto do mediodía, da Praza de Pontevedra da Coruña, saía a manifestación do Primeiro de Maio convocada conxuntamente pola CGT e a CUT. Tras a cabeceira, que tiña como lema “Contra o paro e o capital, chegou a hora da rebelión”, uns trescentos manifestantes percorreron as rúas máis céntricas da cidade para amosar o seu radical rexeitamento á situación actual.

“Comisións, UXT, sindicatos do poder”, “Unión, acción, autoxestión, chegou a hora da rebelión”, “Contra o paro, contra os despidos, contra os EREs, contra o capital, contra o pensionazo, loita obreira”, “Obreiro despedido, patrón colgado”, “Obreira despedida, patrón colgado“, e berros pola acción directa foron as consignas máis coreadas.

A manifestación fimalizou, pasada a unha da tarde, na Praza do Humor, onde se leron os manifestos das dúas organizacións sindicais. Para rematar, cantáronse “A las barricadas” e “A Internacional”, e se deron vivas ao Primeiro de Maio, á CGT, á Clase Obreira e ao Comunismo Libertario.